Społeczeństwo Zła sława studenckich stowarzyszeń islamskich na brytyjskich uniwersytetach 
Film w reżyserii twórcy głośnego Co wiesz o Elly?, to opowieść o dwóch rodzinach, których losy w dramatyczny sposób splatają się ze sobą na skutek przypadkowego zbiegu okoliczności.
Analitycy z wyraźnym niepokojem mówią o głębokim kryzysie, w którym pogrążył się sektor budowlany w Jemenie w związku z przybierającymi na sile niepokojami społecznymi trwającymi od lutego br. Ostrzegają, że dalszy rozwój tej niebezpiecznej tendecji połączony z całkowitym wstrzymaniem projektów rozwojowych państwa doprowadzi do poważnej zapaści gospodarczej. Związany z tym gwałtowny wzrost bezrobocia może zagrozić porządkowi społecznemu.
Mauretańscy obrońcy praw człowieka zapowiadają utworzenie specjalnych grup, które podczas trwania ramadanu będą namierzać i ujawniać przypadki niewolnictwa. Biram Walid Abidi, przywódca Ruchu Zniesienia Niewolnictwa (L’Initiative pour la Resurgence du Mouvement Abolitionniste en Mauritanie - IRA Mauretania) powiedział, że działania te mają na celu sprawdzenie poziomu świadomości lokalnej na temat niewolnictwa w Mauretanii oraz uwagi, jaką światowa opinia publiczna poświęca temu zagadnieniu. 
Pascal wydał przed paru laty przewodnik Bliski Wschód: Syria, Jordania, Liban. Do Libanu i Syrii udało mi się go zabrać, a więc by mógł on całkowicie dopełnić swojego przewodnikowego żywota, pozostawała jeszcze tylko Jordania. Ta zresztą od dawna mnie kusiła. Prozachodnie królestwo regionu posiada ogrom turystycznych perełek dosłownie dla każdego. W Jordanii raj odnajdzie i amator archeologii, i zapalony nurek, i miłośnik wspinaczek.
W 2009 roku tysiące Irańczyków wyszły na ulice, by zaprotestować przeciwko wynikom sfałszowanych wyborów prezydenckich. Zrodził się Zielony Ruch, którzy zachodni komentatorzy uznali za zalążek kolejnej irańskiej rewolucji. Hooman Majd przedstawia kulisy tych wydarzeń, pokazując, jak powierzchowne i mylne bywają zachodnie interpretacje.| Zła sława studenckich stowarzyszeń islamskich na brytyjskich uniwersytetach |
|
| Kamila Kunda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| sobota, 06/02/2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Umar Farouk Abdulmuttalab był bowiem studentem inżynierii w University College London i przewodniczącym uniwersyteckiego stowarzyszenia islamskiego. Islamic Societies, bo tak nazywają się te stowarzyszenia w Wielkiej Brytanii, uznawane były do niedawna za podobne do innych tego typu organizacji, np. stowarzyszenia kultury japońskiej. Studenci mogą spotykać się w gronie osób o tym samych zainteresowaniach, poznawać wspólnie kulturę danego kraju czy rejonu, organizować imprezy i wymieniać poglądy. Tymczasem stowarzyszenia islamskie w ciągu ostatnich kilku lat otaczają coraz większe kontrowersje. Konserwatyści brytyjscy są zdania, iż stanowią one wylęgarnie fundamentalistów islamskich, którym zależy na uznaniu islamskiego prawa szariatu. Oliwy do ognia dolewa fakt, że niektórzy Brytyjczycy powiązani z działaniami terrorystycznymi byli silnie zaangażowani w działalność uniwersyteckich stowarzyszeń islamskich.
Brytyjski prawicowy think-tank Centre for Social Cohesion wydał w 2008 niekorzystny dla stowarzyszeń raport, z którego wynikało, że należy im się większa niż dotychczas uwaga. Raport wywołał oburzenie Brytyjskiej Federacji Studenckich Stowarzyszeń Islamskich (FOSIS). Stowarzyszenia islamskie nie mają bowiem na celu radykalizacji poglądów studentów muzułmańskich. Przede wszystkim służą poznaniu osób wyznających podobne wartości i poglądy. Zapewniają miejsce do modlitw i jedzenie halal, a także literaturę, mogącą zainteresować muzułmanów. Stanowią miejsce, w którym studenci nie utożsamiają dobrej zabawy w piątek z piciem alkoholu do upadłego. Słynny jest organizowany przez stowarzyszenia islamskie Tydzień Charytatywności, podczas którego studenci w Wielkiej Brytanii i Irlandii zbierają pieniądze na cele dobroczynne – w 2009 roku datki na budowę szkół i sierocińców w krajach takich jak Kenia, Somalia czy w Strefie Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu, przekroczyły £350 000. Ideologicznie FOSIS, założona w 1962 roku, pokrywa się z egipskim konserwatywnym Muslim Brotherhood (Bractwem Muzułmańskim) i pakistańską partią islamistyczną Jamaat e-Islami. Siłą rzeczy przyciąga to także studentów mających skłonności do bardziej radykalnych poglądów, jednak od stowarzyszenia islamskiego do Al-Kaidy daleka droga, mimo że podobnie jak w krajach muzułmańskich także w Wielkiej Brytanii ruchy islamistyczne mają tradycję szukania członków wśród działaczy stowarzyszeń islamskich. W latach 1990-tych Hizb ut-Tahrir, stawiający za cel stworzenie globalnego kalifatu, działał aktywnie na uniwersyteckich kampusach.
W Wielkiej Brytanii jest ok. 100 000 muzułmańskich studentów, stanowiących ok. 5% całej studenckiej społeczności – przeważająca większość ma obywatelstwo brytyjskie i tu się urodziła i wychowała. 100 000 to niewiele, ale wystarczająco wiele, by rzucać się w oczy. W Wielkiej Brytanii nie ma potrzeby, by muzułmanki wstydziły się lub bały przykrywać włosy hidżabem czy nosić czarny czador. Mężczyźni mogą nosić brodę i długą kurtę. W Kanadzie w 2005 roku na McGill University dwóm tysiącom studentów muzułmańskich zlikwidowano pokój modlitw, uzasadniając decyzję twierdzeniem, że uczelnia jest świecka. Taka sytuacja nie mogłaby mieć jeszcze miejsca w Wielkiej Brytanii, ale kto wie, jak długo społeczeństwo będzie tolerancyjne. Na początku listopada 2009 roku grupa 30 nastolatków brutalnie pobiła i zaatakowała nożami trzech muzułmańskich studentów z londyńskiego City University. Jest to tylko jeden z incydentów szerzącej się islamofobii. Po opublikowaniu raportu Centre for Social Cohesion, które wykazały, iż 1/3 studentów muzułmańskich popiera zabójstwo w imię islamu, a 40% opowiada się za wprowadzeniem szariatu do prawa brytyjskiego, społeczeństwem zawrzało. Zdano sobie sprawę, jak wielka przepaść dzieli studentów muzułmańskich od niemuzułmańskich, jak mało jedni wiedzą o drugich. 40% studentów muzułmańskich wyznaje pogląd, że kobiety nie powinny mieć swobodnego kontaktu z mężczyznami, 25% muzułmanek i 32% muzułmanów wyznało, że nie darzy gejów szacunkiem. Wśród studentów niemuzułmańskich, według sondażu, tylko 4% nie ma szacunku dla gejów, ale aż 55% uważa, iż demokracji nie da się pogodzić z islamem, a 10% przyznało, że żywi bardzo mało szacunku dla muzułmanów.
Nie związani ze stowarzyszeniami islamskimi rzecznicy uniwersyteccy mówią, iż faktycznie szokują ich poglądy wygłaszane przez niektórych studentów muzułmańskich, ale podkreślają także, że na brytyjskich uczelniach jednym z podstawowych praw studenta jest prawo do swobodnego wygłaszania poglądów i wymiany opinii. Czyli przyklaskując Wolterowi rzecznicy wyznają pogląd: Nie zgadzam się z tym, co mówisz, ale zawsze bronił będę twojego prawa do posiadania własnego zdania. Trudno jednoznacznie stwierdzić, co ma największy wpływ na radykalizację muzułmanów. Obarczanie całą winą stowarzyszeń islamskich jest daleko idącym posunięciem i prowadzi do jeszcze większej przepaści między muzułmanami i studentami nie wyznającymi islamu. Wśród całej dwumilionowej społeczności islamskiej w Wielkiej Brytanii zaledwie mała cząstka stanowi niebezpieczeństwo dla społeczeństwa, a nawoływanie do zbiorowej odpowiedzialności i nakładanie na całą społeczność studentów muzułmańskich kolektywnej winy za kilku szaleńców świadczy faktycznie o islamofobii. Każdy student ma prawo głosić radykalne i kontrowersyjne poglądy, ma prawo do otwartego dzielenia się swoimi myślami i dyskutowania o problemach, jakie dotykają całego społeczeństwa lub jakiejś jego części, a także wysuwania szeregu pomysłów na ich rozwiązanie. Zabranianie wyłącznie niektórym grupom demonstrowania swoich poglądów, do których są uprawnieni, prowadzi jedynie do eskalacji agresji i frustracji. Zmiatanie problemów pod dywan nie spowoduje, że one znikną. Mówi się o potrzebie dialogu, większej otwartości i zainteresowania studentów poglądami innych. Miejmy nadzieję, że na apelach się nie skończy.
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Znowu straszą... kob...
Mieszkam w Anglii i siłą rzeczy mam w...
Katar
Szukam - Szukam pracy(Katar ), przy ...
Aniołowie w islamie
Katar
O swoja wydajnosc sie nie martw-marze...
Odpowiedź na recenzj...