arabia - Ciekawa końcówka wakacji

Ciekawa końcówka wakacji

Marta Minakowska

czwartek, 01/10/2009

Jeśli ktoś jest studentem, do tego mieszkańcem Warszawy, a przede wszystkim pasjonatem tematu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego, końcówką swoich wakacji nie powinien być zawiedziony. Miasto naszykowało mu bowiem parę gratek, a przy okazji jedną tańszą od drugiej.

I tak o przeglądzie filmów afgańskich już pisałam (bilety po 5 zł, w dodatku zebrane pieniądze przekazane były PAHowi na pomoc dla Afganistanu).

Arabskiego akcentu nie zabrakło też na piątym już Festiwalu Warszawskim Skrzyżowanie Kultur. Choć koncert reklamowany jako Master Musicians of Jajouka featuring Bachir Attar nie mógł się odbyć, gdyż muzykom odmówiono wydania wiz (?), zastąpili ich współrodacy tworzący grupę o nazwie Chalaban. Czy była to dobra zamiana, z braku możliwości porównania trudno stwierdzić, natomiast trzeba przyznać, że Chalaban dał świetny występ. Wpierw na scenę wkroczył polski zespół Kwadrofonik, potem Marokańczycy dołączyli do Polaków, później zaś zostali już w świetle reflektorów sami. Ich muzyka to połączenie tradycyjnych motywów z nowoczesnymi, zachodnich i wschodnich instrumentów, to swoista mieszanka rytmów Afryki Czarnej, do której tak blisko Maroku oraz arabskich. Głos wokalisty Saida Tichitiego był wręcz niesamowity. Poinformował on też słuchaczy, iż koncert odbywa się podczas Ramadanu, w dodatku w Noc Przeznaczenia (Lajlat al-Kadar), co czyni to spotkanie na styku kultur tym bardziej wyjątkowym. Spotkało się to z żywym aplauzem publiczności. O sukcesie koncertu niech świadczy natomiast fakt, iż muzykom udało się podnieść z krzeseł dość zachowawczych Polaków, którzy zaczęli nawet tańczyć między rzędami!

W ramach Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego Ciało/Umysł w Centralnym Basenie Artystycznym wystąpiła zaś grupa Iraqis Bodies prowadzona przez choreografa Muhanada Rasheeda, pierwszy tego typu zespół założony w Bagdadzie. Artyści pochodzący z Iraku mieszkają obecnie w Holandii. Ich spektakl Crying of my mother przedstawiał spojrzenie na ciało jako podmiot i przedmiot agresji, wyraziciela wewnętrznego buntu przeciw przemocy. Wplecione w ruchy artystów elementy nawiązujące do tańców tradycyjnych, rozłożony na scenie orientalny dywan i ich stroje, choć będące bardzo skromnymi środkami wyrazu, nie pozostawiały złudzeń względem silnego osadzenia wystąpienia w tematyce irackiej. Muzyka, której towarzyszyło swoistego rodzaju dudnienie, wyrażała stan wiecznego zagrożenia i niebezpieczeństwa, jaki stał się chlebem powszednim współczesnego Iraku.

Wszystkie wydarzenia, niezwykle ciekawe, zgromadziły pokaźną publikę. Mam nadzieję, iż przyczyni się to do organizowania w przyszłości w Polsce różnego rodzaju działań artystycznych związanych tematycznie z Bliskim Wschodem czy Maghrebem.

Strona zespołu Chalaban: www.chalaban.com

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj