arabia - O filmie Bahmana Ghobadiego Półksiężyc

O filmie Bahmana Ghobadiego Półksiężyc

Monika J. Nawracka

sobota, 14/02/2009

„Półksiężyc” (2006, Austria, Francja, Irak, Iran) to film autora „Czasu pijanych koni” (2000) i „Gdyby żółwie mogły latać” (2004). Mamo (Ismail Ghaffari) to podziwiany i uwielbiany przez Kurdów muzyk, który po upadku reżimu Saddama Hussajna, pragnie dać koncert w irackim Kurdystanie. Po siedmiu miesiącach przygotowań jego grupa uzyskuje zgodę na koncert. By jednak dziełu nadać właściwy kształt, w koncercie musi wziąć udział Heszo śpiewaczka o „niebiańskim głosie” (w tej roli supergwiazda kina irańskiego Hedije Tehrani). W tym celu Heszo musi zostać przemycona przez granicę... Taki jest realistyczny wymiar filmu, w którego początkowych scenach walkę kogutów inicjuje się cytatem z Kierkegaarda.

Film oscyluje między realizmem a surrealizmem. Opowiada o granicach państw, a także granicach ludzkich możliwości oraz ich symbolicznym przekraczaniu. Obok scen zamkniętych (dowcipne utarczki słowne), są sceny niedopowiedziane: trudno określić, co dzieje się naprawdę, a co jest wspomnieniami czy halucynacjami Mamo. Taki jest np. obraz wsi zamieszkanej przez wygnane śpiewaczki (wśród nich Heszo), nad którą unosi się ich zjednoczony śpiewny głos. Ponadto w filmie pojawiają się niejednoznaczne znaki (symbole?): jak przepowiednia, widzenia Mamo – np. przejmujące dreszczem sceny pogrzebu, podczas którego zwłoki poruszają się pod wpływem kobiecego śpiewu, czy powracający obraz trumny ciągniętej przez kobietę.

Cała historia rozgrywa się w majestatycznej scenerii zmrożonych śniegiem gór. Widz może się zgubić w pięknych obrazach, choć mimo to odczuwam niedosyt kadrów z „egzotycznie” ukazanych obrzędów sufickich. A i szkoda, że muzyka nie została bardziej wyeksponowana. Bo przecież ten film – choć trochę moim zdaniem chaotyczny – jest wyrazem wielkiej miłości do muzyki, i marzeniu: koncercie dla ukochanej publiczności. Warto.

Film został dobrze przyjęty przez zagranicznych (nieirańskich) krytyków i zdobył nagrody w San Sebastian oraz w Stambule (nagroda publiczności).

Film można obejrzeć w Ale kino!.

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj