Strona Główna arrow Iranica arrow Wierzono i często jeszcze się wierzy, że... wierzenia Irańczyków, część I (woda)
Wierzono i często jeszcze się wierzy, że... wierzenia Irańczyków, część I (woda) Drukuj
tłum. Albert Kwiatkowski   
czwartek, 31/07/2008

Bóg stworzył niebiosa z pary wodnej, lądy z piany, a góry z fal, jakie na wodzie powstają.

 

Anioły są złe na tego, kto pluje do wody.

 

Świeżo wykopany grób trzeba spryskać wodą, aby dusza zmarłego zaznała spokoju i szczęścia.

 

Jeśli dwie osoby są spragnione i starsza z nich jako pierwsza napije się wody, to w dniu sądu musi wziąć na swoje barki wielki ciężar i z nim przejść przez most Sirat.*

 

Z dwóch spragnionych osób jako pierwszej wodę trzeba dać starszej osobie. W przeciwnym razie woda się pogniewa i źródło wyschnie.

 

W każdy piątek wszelka woda płynąca na ziemi płynie do raju. Z tego też powodu grzechem jest pranie brudnych ubrań tego dnia w bieżącej wodzie. Jeśli jednak nie ma innego wyjścia, to do ubrań trzeba włożyć kawałek szaty sajjeda.*

 

Wody nie wolno odmówić nawet wrogowi, bo tak właśnie postąpił Szemr

z Husajnem i jego rodziną.*

 

Jeśli naczynie z wodą postawimy na sofre*, Szemr zdoła się z niego napić. Odciął on bowiem pod Karbalą dostęp do wody Husajnowi i jego rodzinie i za karę błąka się na tym świecie pod postacią czterookiego psa,* którego wciąż pali pragnienie. Ilekroć jednak znajduje wodę, znika ona, chyba że znajduje się na sofre. Płynące z sofre błogosławieństwo nie pozwala wodzie zniknąć i Szemr może się jej napić.

 

Jeśli zakopiemy w ziemi złoto nie wkładając go w żadne naczynie, to zapadnie się ono tak głęboko, aż trafi na wodę.

 

Jeśli słodka woda wpadnie do morza, to każda jej kropla zmieni się w perłę.

 

Gdy ktoś udaje się w podróż, trzeba wylać za nim na ziemię wodę, a nic złego mu się nie przytrafi i szybko wróci do domu.

 

Jeśli ktoś nasiusia do wody, opęta go dżinn.

 

Jeśli ktoś wleje do rozgrzanego pieca wodę, opęta go dżinn.

 

Jeśli ktoś w ciemnościach nocy, nie powiedziawszy "bismillah'*, wyleje na ziemię wrzącą wodę, może oparzyć nią dżinna i w akcie zemsty zostanie opętany.

 

W nocy nie wolno wynosić z domu ani wody ani ognia, a także nie wolno ich przynosić do domu od innych osób.

 

Jeśli wylejemy na głowę wodę, której nie dopił koń, włosy przestaną nam się rozszczepiać.

 

Jeśli wodę, którą myto zmarłego rozlejemy w domu, jego mieszkańcy stracą dach nad głową i rozproszą się po świecie.

 

W obrzędach noworocznych, obok innych rzeczy, stawia się na sofre naczynie z wodą, a na tą wodę rzuca się zielony liść. Gdy przychodzi nowy rok, ów liść się porusza.

 

Podczas picia wody mężczyzna musi mieć na głowie czapkę, a kobieta chustkę. Jeśli ani czapki ani chustki nie mają, muszą przykryć głowę ręką.

 

Gdy ktoś chce zobaczyć Chezra,* musi każdego ranka, przez czterdzieści dni, zamiatać i spryskiwać wodą uliczką przed swoim domem.

 

Zgłupieje każdy kto chodzi z odkrytą głową nad brzegiem wody.

 

                                                                                         tłum. albert kwiatkowski

 

 

Na podstawie Ahmad Szamlu, Ketab-e kucze

 

Most Sirat – most, który po śmierci musi przejść dusza zmarłego. Dla sprawiedliwych będzie szeroki, dla grzeszników cienki, jak ostrze miecza.

Sejjed – potomek Mahometa. Sajjedzi ubierają się w zielone szaty.

Husajn, Karbala, Szemr – Husajn, wnuk Mahometa, syn jego zięcia Alego, trzeci imam szyitów. Drugi po Alim ich największy swięty. Ogłosil się kalifem i wystapił zbrojnie przeciw omajjadzkiemu kalifowi Jazydowi. Przed decydującą bitwą pod Karbalą, na brzegach Eufratu, opuściła go większość jego towarzyszy. W trakcie tej bitwy zginął, a wraz z nim wiekszość jego rodziny i tych, którzy przy nim zostali. Zabił go Szemr – jeden z żołnierzy Jazyda. Rocznica jego śmierci, obchodzona 10 moharrama to najważniejsze święto szyitów.

Sofre – obrus rozkładany na ziemi, na którym rozstawia się jedzenie.

Bismillah – (w imię Allaha) formuła rozpoczynająca prawie każdą surę Koranu, którą muzułmanin rozpoczyna każdą ważniejszą czynność. Funkcjonuje również jako zaklęcie chroniące przed złymi mocami.

Chezr – dosł. "zielony", profet, święty. Pojawia się, choć nie z imienia, w Koranie jako tajemniczy przewodnik Mojżesza dysponujący ukrytą wiedzą. Zdobył nieśmiertelność i wieczną młodość pijąc ze źródła wody życia. Przewodnik i opiekun sufich na ich drodze do Boga.

Komentarze
Dodaj nowy Szukaj
Napisz komentarz
Nick:
E-mail:
 
Strona www:
Tytuł:
UBBCode:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch::(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo:
:huh::whistle:;):s:!::?::idea::arrow:
Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
 
 

Komentowane

CC logo pp logo IO UW logo unesco_logo
© 2004 - 2011 Arabia.pl MSZ - Departament Współpracy Rozwojowej Współpracujemy z Wydziałem Orientalistycznym UW partner PK ds. UNESCO