Obliczanie pensji pracowniczych nie należy do fascynujących zajęć. Te wszystkie odliczenia, ulgi, ubezpieczenia - koszmar liczb i procentów. A pomimo to temat płac przewija się przez całe nasze dorosłe życie. Może dlatego postanowiłem sprawdzić, jakie problemy mają kadrowi w Teheranie. A nuż nasza Skarbówka znajdzie tam ciekawe rozwiązania?

W ubiegłym tygodniu pisałem o składnikach irańskiego wynagrodzenia. Co jednak dalej z irańską pensją, kiedy zsumujemy już wszystkie przysługujące nam dodatki? Czy możemy już ruszać na miejskie bazary? Tak dobrze nie jest. Swoje trzeba przecież odstawić do perskiego ZUS-u. Ubezpieczeniu podlega całość płacy zasadniczej za wyjątkiem dodatku na dzieci. Pracownik płaci 7% wynagrodzenia miesięcznego, zaś pracodawca dokłada nam dodatkowe 23%, które dopłaca do pensji brutto.

Poza ubezpieczeniem trzeba zapłacić jeszcze zaliczkę na podatek dochodowy obniżony o kwotę wolną, którą rokrocznie ustala Ministerstwo Finansów – w roku 1385 były to 2.175.000 riali, czyli 685,12 zł. Po odjęciu tej kwoty od pensji pozostaje nam zapłacić podatek od pozostałej reszty. I tu ciekawostka – progi podatkowe w Polsce ustalane są od kwoty łącznych, comiesięcznych zarobków w skali roku. Jeśli przekroczymy pewną granicę dochodów zapłacimy już nie 19%, lecz 30, a potem nawet 40% podatku. Ale hipotetycznie, jeśli w pierwszej połowie roku zarobimy sporo, a w drugiej nic, to zapewne i tak zapłacimy 19%. W Iranie nie ma tak dobrze – tam progi podatkowe obliczane są w skali każdego miesiąca. Aktualnie jest to 10, 20 i 25% - dla każdego z progów ustalane są oczywiście konkretne kwoty graniczne. Jeśli zarobimy zbyt dużo w danym miesiącu, fiskus ściągnie nam od razu odpowiedni podatek. Najwyższy 25%-owy podatek w roku 1385 pobierany był od sumy 10.508.333 riali, czyli 3.310,12 zł brutto. Jedną czwartą wszystkiego, co zarobilibyśmy miesięcznie powyżej tej kwoty, zabierze irański Urząd Skarbowy. Z jednej strony, to i tak znacznie mniej niż polskie 40%, ale irańskie progi zawieszone są dużo niżej, stosownie do tamtejszych warunków.

Zróbmy prawdziwy test. Średnia płaca w styczniu 2008 w Polsce to 2.969.65 zł brutto, czyli w przeliczeniu, wedle obecnego kursu - 11.206.226 riali. Polak otrzyma do ręki kwotę 2.113,88 zł. A ile dostałby w Iranie? Zakładając, że ma przynajmniej jedno dziecko, pracując w Iranie dostałby 9.654.093 riale, czyli 2.558,34 zł. Czy więc nasz fiskus jest tak pazerny? I tak i nie. W Polsce są z pewnością wyższe podatki, ale Irańczycy nie mają całkowicie bezpłatnej służby zdrowia, mają niższe emerytury i z pewnością mniej rencistów. Trzeba też pamiętać, że wartość nabywcza riala także jest znacznie niższa, a średnia płaca w Iranie nie przekracza 5 mln riali. A mimo tego pobierane składki starczają na wszystkie świadczenia. Pytanie: ile dokłada państwo?

Nieco inaczej wygląda sprawa z obcokrajowcami - zwłaszcza w kwestii wysokości pensji. Istnieje specjalna tabela wydawana przez Ministerstwo Finansów, która określa minimalne zarobki obcokrajowców pracujących na kontrakcie w Iranie. W gruncie rzeczy bierze ona pod uwagę nacje europejskie i Ameryki Płn. - w zależności od kraju pochodzenia i zajmowanego stanowiska kwoty są inne. Najwięcej winni zarabiać Brytyjczycy i Amerykanie na stanowiskach dyrektorskich. W ten sposób irańska Skarbówka zapewnia sobie określony dochód z podatków od takich osób. Zdarzało się bowiem, że obcokrajowcy zarabiali grosze w Iranie, aby płacić jak najmniejsze podatki do skarbu państwa, zaś właściwą pensję pobierali w kraju pochodzenia. Sporządzana rokrocznie tabela nie pozwala obcokrajowcom na stosowanie takich wybiegów i także dla nich ustala minimalne wynagrodzenie za pracę w Iranie.

Względem prawa pracy obowiązuje w Iranie jeszcze szereg przepisów, o których kadrowi powinni pamiętać. Tydzień pracy trwa tam 44 godziny, zazwyczaj od soboty do środy (8 – 17), bądź od 8 do 16 i dodatkowo we czwartek od 8 do 12. A więc pracuje się dłużej niż w Polsce. Jakimś wynagrodzeniem tego stanu jest obowiązkowa 13 pensja wypłacana pod koniec irańskiego roku, czyli przed 20 marca. Praca w święta wynagradzana jest podwójnie (dodatkowe 100% dziennej płacy) - w kalendarzu jest takich dni około 30. Podobnie wynagradzane są delegacje krajowe, które dodatkowo nie wliczają się do dochodu i nie ulegają opodatkowaniu.

Pozostaje jeszcze kwestia urlopu, która nie jest unormowana ustawowo. W przedsiębiorstwach państwowych i administracji zwyczajowo przysługuje 15 dni urlopowych rocznie, początkującym pracownikom udziela się zaledwie 6 dni wolnych w skali roku. W firmach prywatnych limit dni urlopowych, a de facto w ogóle istnienie urlopu zależne jest tylko i wyłącznie od pracodawcy. Teoretycznie jest on zobowiązany udzielać dni wolnych we wszystkie święta państwowe i religijne obchodzone w Iranie lub odpowiednio wyżej je wynagrodzić. Z praktyką wygląda różnie, choć perski Nowy Rok, Aszura i Ejd-e Fitr (zakończenie ramadanu) są zazwyczaj wolne. W niektórych firmach przestrzegane są wszystkie świąteczne dni, w tym takie, jak święto 40. dnia po śmierci imama Husajna, święto Nacjonalizacji Przemysłu Naftowego, rocznica męczeńskiej śmierci Fatimy, czy imama Dża'fara. Święta religijne są oczywiście ruchome, uzależnione od arabskiego kalendarza księżycowego, co daje dodatkowego smaczku pracy kadrowych. Chyba im nie zazdroszczę...

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj

dobermanUPRu   |2010-12-19 08:00:55 الط ;يش الس ;ؤا  4; : لما ;ذا لا يوج ;د لدي ;ه الو ;صو  4; إلى ; الل ;غا 8; الأ ;جن 6;ية من هذه ; الص ;فح 7;؟ ولم ; الم ;حت  8;ى على ; هذه ; الص ;فح 5;ت كان ; مخت ;لف 5; بال ;نس 6;ة لنا ;؟ هذا ; هو نسخ ;ة لكل ; ثقا ;فة بحي ;ث يكو ;ن مقب ;ول 5; في هذه ; الث ;قا  1;ة؟ كنت ; الط ;لب الا ;نف 8;اح على ; الإ ;سل 5;م ولك ;ن على ; شرو ;طك  5;؟

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Strona www:
Tytuł:
UBBCode:	-kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybiałyżółty -rozmiar-malutkimałyśrednidużyogromny
	Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."