Jak wyglądają prawa pracownicze w Iranie? Co gwarantuje państwo i jak wiele dzieci „opłaca się” posiadać? Postanowiłem zagrzebać się w kwestie księgowe i sprawdzić z czego złożona jest perska wypłata oraz jak prawo irańskie reguluje kwestie umów o pracę. Okazuje się, że pracownik może wiele, ale wcale nie wychodzi mu to na dobre.

Pensje w Iranie składają się z czterech niezbędnych elementów: płacy zasadniczej, dodatku za posiadanie dzieci (u nas nazwalibyśmy go prorodzinnym), dodatku żywieniowego i obowiązkowego posiłku pracowniczego wypłacanego w naturze.

Płaca zasadnicza zależy od stanowiska i umiejętności pracownika – to oczywiste. Obwarowana jest jednak pewnymi zastrzeżeniami. Podobnie jak w Polsce, tak i w Iranie wyznacza sie rokrocznie płacę minimalną. Na rok 1385 (czyli do 21.03.2007) wynosiła ona 1.800.000 riali (567 zł według kursu z marca 2007) dla pracownika zatrudnionego na czas określony i 1.500.000 riali, czyli 472,50 zł dla zatrudnionych na czas nieokreślony.

Umowy na czas nieokreślony są w Iranie rzadkością – zwolnienie pracownika zatrudnionego na tej podstawie prawnej jest bowiem niezwykle trudne. Stosuje się więc umowy czasowe – minimalny okres zatrudnienia to 3 miesiące. Zwyczajowo pracownicy zatrudniani są na 3, potem na 6, 9 i w końcu 12 miesięcy, a następnie co roku zawiera się z nimi kolejną roczną umowę o pracę.

Pracownika można teoretycznie zwolnić w każdej chwili, a okres wypowiedzenia niezależnie od czasu trwania umowy czasowej to zaledwie 3 dni. Do zwolnienia musimy mieć jednak istotny powód. Pracownik zwolniony przed upływem terminu ważności umowy o pracę ma bowiem prawo wnieść skargę do Ministerstwa Pracy i wnioskować o odszkodowanie. Jest to dość powszechna praktyka, zaś decyzje są ogłaszane najczęściej na korzyść zwalnianego. Pracodawcy wolą więc unikać zwalniania ludzi przed upływem terminu umowy, niezależnie od jakości ich pracy.

O formie odszkodowania decyduje Ministerstwo Pracy na drodze administracyjnej, zaś urzędnicza decyzja jest nieodwołalna. Odszkodowanie jest zazwyczaj przyznawane na dwa sposoby:

- pracownikowi wypłaca się ekwiwalent pieniężny w wysokości pełnych pensji od momentu zerwania umowy przez pracodawcę do daty ważności umowy o pracę (jeśli więc Reza zarabia 200$/miesiąc i podpisał umowę od marca do sierpnia na 6 miesięcy, a zostaje zwolniony w maju – trzeba mu będzie zapłacić kolejne trzy pensje);

- pracownikowi należy się normalna pensja, aż do czasu znalezienia kolejnego zatrudnienia, na co przeznacza się zwykle pół roku; w przypadku znalezienia pracy w „środku” miesiąca pensję należy wypłacić proporcjonalnie w stosunku do przepracowanych dni.

Dodatek za posiadanie dzieci przysługuje w wysokości 1/10 płacy minimalnej za każde dziecko, ale wypłacany jest maksymalnie za dwoje dzieci. Tak więc na jedno dziecko dostalibyśmy 180.000 riali miesięcznie (56,70 zł), zaś na dwoje lub więcej dwukrotność tej kwoty. Dodatek żywieniowy wynosi 100.800 riali miesięcznie (31,75 zł) dla osoby będącej w związku małżeńskim i... 400 riali mniej, dla samotnych. Widać ich zapotrzebowanie kaloryczne jest o ułamek procenta mniejsze. Pracodawca winien także zagwarantować zatrudnionemu jeden ciepły posiłek dziennie, na który z czasu pracy przeznacza się pół godziny. Punkt ten, mimo że obowiązkowy, jest często pomijany w mniejszych przedsiębiorstwach, zazwyczaj bez żadnych konsekwencji dla pracodawcy. Teoretycznie jeśli lunch nie jest świadczony, pracodawca musi wypłacić 14.000 riali dziennie (4,41 zł), jako ekwiwalent. Nie starczy to nawet na kebaba...

Patrząc na powyższy system Irańczycy wzięli pod uwagę większość kwestii pracowniczych i społecznych. Są dodatki prorodzinne, są uregulowane kwestie wyżywienia pracowników – może tylko sumy nie są powalające, ale trzeba wziąć pod uwagę irańskie realia. Prawo pracy jest bardziej korzystne dla pracownika, ale paradoksalnie przez to ma on niewielkie szanse na stałą umowę. Skoro przepisy tak jawnie faworyzują zatrudnianego, trudno się dziwić szefom przedsiębiorstw, że nie chcą zaciskać pętli na własnych szyjach.

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj

tylojo   |2008-02-28 16:59:10 ok, tylko co taki pracownik zarabiający te przysłowiowe 1.800.000 riali może za to kupić? Czytaj przelicznik co mogę mieć za 500.000 riali.

Sohrab   |2008-02-29 13:53:46 Wszystko zależy od tego, czy mieszka się w Teheranie, czy poza nim. W stolicy ceny artykułów spożywczych są zbliżone do polskich, ceny najmu mieszkań daleko wyższe, jedynie benzyna i transport pozostaje relatywnie tańszy. Niższe są też opłaty za gaz, wodę i prąd, ale szybko idą do góry. W Teheranie ciężko byłoby się utrzymać za minimalną pensję. W innych częściach kraju jest trochę lepiej. Co nie zmienia faktu, że oczywiście siła nabywcza riala jest mniejsza niż złotówki.

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Strona www:
Tytuł:
UBBCode:	-kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybiałyżółty -rozmiar-malutkimałyśrednidużyogromny
	Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."