|
 Gdyby ptak kochał rybę, gdzie mogliby zamieszkać? – taką smutną refleksją rozpoczyna się dramatyczna opowieść Brytyjki Donny Topem, opisana w książce jej autorstwa „Oddaj mi dzieci”. Ta historia wydarzyła się naprawdę i może być przykładem, że czasami miłość nie wystarczy, by przezwyciężyć różnice kulturowe i religijne.
W początkowych rozdziałach autorka opisuje burzliwą historię swojej młodości, liczne pomyłki życiowe i perypetie miłosne. Uwikłana była w związki niezupełnie dojrzałe i kończące się jak w filmie „Uciekająca panna młoda”. Działo się tak, dopóki na jej drodze nie stanął przystojny Irakijczyk, z którym postanowiła stworzyć odpowiedzialny związek. Przeszła na islam i przybrała nowe muzułmańskie imię i nazwisko - od tej pory znana była jako Donya al-Nahi. Została szczęśliwą matką czwórki dzieci i wydawało się, że już nic nie zakłóci ich rodzinnego spokoju. Tym bardziej, że mieszkali w Anglii, gdzie mieszane małżeństwa są bardzo popularne. Działo się tak do dnia, w którym czekając na przystanku autobusowym, spotkała kobietę, która opowiedziała jej smutną historie o porwaniu i wywiezieniu jej córeczki przez męża do Libii.
To przypadkowe spotkanie zapoczątkowało jej nową działalność – zaczęła pomagać kobietom odzyskiwać ich dzieci porwane przez mężów i wywożone do krajów arabskich. Narażała swoje życie wielokrotnie, aby pomagać innym matkom w potrzebie. Wiele z jej bohaterskich akcji w świetle prawa muzułmańskiego było nielegalne, ponieważ w tych krajach dzieci należą prawnie do ojca. Ryzykowała wiele. Nie zawsze jej wyjazdy kończyły się sukcesem. Ale nie załamywała się żyjąc w przekonaniu, że nie ma nic cenniejszego niż odzyskanie swojego dziecka przez matkę. Nie spodziewała się, że pewnego dnia i ją spotka taka sytuacja. Nigdy nie przypuszczała, że mąż, którego przecież kochała i ufała mu bezgranicznie, mógł dopuścić się takiego czynu. Tym bardziej, że cały czas wspierał ją w jej działalności.
Druga część książki poświęcona jest opisowi bohaterskiej i pełnej odwagi próbie odzyskania dzieci wywiezionych bez jej pozwolenia do Iraku.
Zupełnie zaskakujące jest zakończenie całej historii.
Trzeba mieć wiele odwagi i determinacji, aby połączyć rodzinę i wybaczyć…
Wzruszająca i przesycona dramatyzmem jest opowieść o odwadze kobiety w obliczu wyjątkowo trudnych okoliczności i traumatycznych przeżyć, jakimi było porwanie jej własnych dzieci. Było to dla niej tym trudniejsze, że wcześniej pomagała kobietom, które dotknęła taka sytuacja. W książce autorka wspomina zdanie, które było dla niej inspiracją do napisania tej książki: „Jeżeli uprowadzenie dzieci mogło dotknąć mnie - osobę zajmującą się dziesiątkami tego typu spraw, która doskonale wiedziała, na jakie sygnały należy zwracać uwagę, z pewnością może to spotkać każdą matkę w mieszanym małżeństwie.”
Jest to także opowieść o wielkiej miłości i różnicy kultur, które stanęły na drodze do pełni rodzinnego szczęścia. W książce jest szczegółowo opisany plan każdej z jej ryzykownych wypraw. Opis krajobrazu oraz specyfiki kulturowej przenoszą czytelnika do miejsca zdarzeń. Cała historia, cykl reportaży z wypraw połączony z psychologicznym aspektem różnic kulturowych, została opisana również z perspektywy odczuć uprowadzonych dzieci.
Warto dodać, że jednym z ważnych powodów wywożenia dzieci do rodzinnych krajów ojców w mieszanych małżeństwach jest wielka obawa, że ich dorastające córki i synowie przejmą swobodne zachowanie zdemoralizowanej kultury zachodu…
Ku przestrodze.
***
Donya al-Nahi, Eugene Costello „Oddaj mi dzieci”, Warszawa 2006
|
Film w reżyserii twórcy głośnego Co wiesz o Elly?, to opowieść o dwóch rodzinach, których losy w dramatyczny sposób splatają się ze sobą na skutek przypadkowego zbiegu okoliczności.
Analitycy z wyraźnym niepokojem mówią o głębokim kryzysie, w którym pogrążył się sektor budowlany w Jemenie w związku z przybierającymi na sile niepokojami społecznymi trwającymi od lutego br. Ostrzegają, że dalszy rozwój tej niebezpiecznej tendecji połączony z całkowitym wstrzymaniem projektów rozwojowych państwa doprowadzi do poważnej zapaści gospodarczej. Związany z tym gwałtowny wzrost bezrobocia może zagrozić porządkowi społecznemu.
Mauretańscy obrońcy praw człowieka zapowiadają utworzenie specjalnych grup, które podczas trwania ramadanu będą namierzać i ujawniać przypadki niewolnictwa. Biram Walid Abidi, przywódca Ruchu Zniesienia Niewolnictwa (L’Initiative pour la Resurgence du Mouvement Abolitionniste en Mauritanie - IRA Mauretania) powiedział, że działania te mają na celu sprawdzenie poziomu świadomości lokalnej na temat niewolnictwa w Mauretanii oraz uwagi, jaką światowa opinia publiczna poświęca temu zagadnieniu. 
Pascal wydał przed paru laty przewodnik Bliski Wschód: Syria, Jordania, Liban. Do Libanu i Syrii udało mi się go zabrać, a więc by mógł on całkowicie dopełnić swojego przewodnikowego żywota, pozostawała jeszcze tylko Jordania. Ta zresztą od dawna mnie kusiła. Prozachodnie królestwo regionu posiada ogrom turystycznych perełek dosłownie dla każdego. W Jordanii raj odnajdzie i amator archeologii, i zapalony nurek, i miłośnik wspinaczek.
W 2009 roku tysiące Irańczyków wyszły na ulice, by zaprotestować przeciwko wynikom sfałszowanych wyborów prezydenckich. Zrodził się Zielony Ruch, którzy zachodni komentatorzy uznali za zalążek kolejnej irańskiej rewolucji. Hooman Majd przedstawia kulisy tych wydarzeń, pokazując, jak powierzchowne i mylne bywają zachodnie interpretacje.
A wewnątrz? Historie "ku
)a ich autorzy zapewne sporo na nich zarabiają.
ale wbrew woli rodzicow wiec gdzie jest dzikosc ???? 
Podróż do Iranu czyl...
mieszkam w thr - witam mieszkam w ...
Seks w islamie
link:http://www.officialheatjerseysh...
Katar
Al-Gulf, czy mógłbyś proszę podać kon...
Irak
Do Anonimowy - Anonimowy:-) Probuje d...
Toruń w kręgu kultur...
hej -