arabia - Majowa chandra - recenzja filmu

Majowa chandra - recenzja filmu

Marta Minakowska

piątek, 14/12/2007

Majową chandrę wyreżyserował Nuri Bilge Ceylan, autor recenzowanej przeze mnie jakiś czas temu Kasaby. Także i w tym filmie przenosimy się do małej tureckiej wioski. Podobnie zaś jak w obrazach irańskich mistrzów jak Kiarostami czy Makhmalbaf, w Majowej chandrze pokazany jest proces kręcenia filmu. Ci widzowie, którzy obejrzeli wspomnianą Kasabę, na pewno zadadzą sobie pytanie: czy to nie o tworzeniu tego właśnie filmu reżyser chce nam opowiedzieć? Ale to nie cała historia, którą reżyser chciał nam przekazać...

Do swoich rodziców, prostych ludzi z tureckiej wioski, przyjeżdża Muzaffer. Syn – artysta. Syn – filmowiec. Jego zawód traktowany jest z lekką ironią przez jego ojca, nie uważa on zajęcia swego syna za pełnoprawną pracę. Muzaffer to syn, co zawsze władzy broni, nigdy nie zarabia na swej pracy, a na domiar złego nawet drwa źle rąbie. Mimo to po długich namowach zarówno ojciec Muzaffera jak i matka dają się nakłonić do zostania aktorami jego nowego filmu. Ponadto Muzaffer angażuje w przedsięwzięcie również innych mieszkańców wioski, swoich kuzynów. Każdy z bohaterów, może poza Safedem, traktuje swój udział w filmie jako zupełnie nieistotny. Zgadzają się grać tylko po to, żeby zrobić przyjemność Muzafferowi. Każdy z nich ma bowiem na głowie swoje własne problemy.

Ojciec Muzaffera, Emin, walczy z władzami o skrawek swojej ukochanej ziemi. Spędza dnie na poszukiwaniu odpowiednich przepisów i czekaniu na geodetów. Nikt z jego bliskich nie rozumie jego sentymentu do nic nie znaczącego dla nich kawałka gruntu, ale dla niego jego obrona stała się sensem życia.

Safed, kuzyn Muzaffera, po raz kolejny nie dostał się na studia. Dzięki pomocy całej rodziny udało mu się zdobyć pracę w fabryce, ale ta nie daje mu satysfakcji. Safed marzy o wyrwaniu się z miasteczka do Stambułu, co Muzaffer mu obiecuje. Stąd Safed z chęcią angażuje się w kręcenie filmu, licząc na odmianę swojego losu.

Kilkuletni Ali, również kuzyn Muzaffera, marzy o zegarku z pozytywką. Jednakże jego ojciec przekonany jest o tym, że Ali go stłucze. W ramach próby Ali ma czterdzieści dni nosić w swojej kieszeni jajko...

Muzaffer wkracza do swojej wioski, zainteresowany tylko kręceniem własnego filmu. Tymczasem świat, do którego powrócił, pełny jest zupełnie innych, może znacznie ważniejszych historii.

Atmosfera tureckiej wioski, przedstawiona w Majowej chandrze jest niesamowicie sielska – wydaje się, że tutaj każdy ma czas przyglądać się godzinami pięknym krajobrazom, liczyć chodzących drogą ludzi, obserwować żółwie. Dlatego tak trudno zrozumieć, że jej mieszkańcy również mają swoje problemy. Być może mniej ważne niż te mieszkańców z wielkich miast. A może po prostu tylko inne?

Majowa chandra, Turcja 1999, 130 min
Reżyseria: Nuri Bilge Ceylan
Obsada: Emin Ceylan, Muzaffer Ozdemir, Fatma Ceylan

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj