W czasach, gdy Akbar Wielki* rządził Imperium Mogolskim,* na ziemiach, które obecnie należą do Pakistanu, żyli w sąsiednich wioskach dwaj przywódcy plemienni. Jednym był Asan Chan z plemienia Jusuwzai, a drugim Tozu Chan z plemienia Mattakbel. Obaj przez wiele lat nie mogli doczekać się dzieci, aż pewnego razu jakiś derwisz odwiedził ich wioski i zostawił im w darze świeże daktyle. Gdy zjedli owoce, ich żonom urosły brzuchy i na świat przyszło dwoje dzieci. Asan Chanowi urodził się syn, a Tozu Chanowi córka. Chłopcu dali na imię Adam Chan, a dziewczynce Durchanai.

Kiedy dzieci podrosły, zostały wysłane do szkół przy meczecie, gdzie mułłowie uczyli je lektury Koranu, matematyki, filozofii, prawa... Adam Chan wyróżniał się spośród innych chłopców, a oprócz tego nauczył się pięknie grać na robabie.* Durchanai zaś słynęła z urody w całym swoim plemieniu. Pewnego dnia nauczyciel Adam Chana nie potrafił odpowiedzieć mu na jego pytanie i poradził, aby pojechał do sąsiedniej wioski i zapytał tamtejszych mułłów.* Tak też młodzieniec zrobił. W drodze do meczetu spotkał Durchanai i pomyślał, że to najpiękniejsza dziewczyna, jaką kiedykolwiek widział. Przystanął więc i rozpoczął rozmowę. Durchanai bardzo mu się spodobała i w końcu się w niej zakochał.
Minęły lata i Adam Chan został jednym z młodych przywódców swojego plamienia. Pewnego dnia w wiosce Asan Chana wyprawiono wesele, na którym tańczyła przed gośćmi pewna młoda dziewczyna. Na imię miała Tutia i była z dobrego rodu. Asam Chan wybrał ją więc na żonę dla swojego syna. Po kilku miesiącach Adam i Tutia pobrali się, mimo że mężczyzna wciąż kochał piękną Durchanai.
Wkrótce czas przyszedł również i na Durchanai, a ojciec wybrał jej męża z jednej spośród najbardziej zasłużonych rodzin w plemieniu. Dziewczyna jednak nie była szczęśliwa, gdyż w głębi serca wciąż kochała Adam Chana. Mimo tego ślub się odbył, a Durchanai wyszła za mąż za Pajona. W nocy młodzieniec przyszedł do swojej nowo poślubionej żony, lecz ona ostrzegła, że jeśli ją dotknie, zabije się. Potem większość czasu spędzała samotnie w swojej izbie.
Pewnego wieczoru Durchanai została zaproszona na przyjęcie do swojej najbliższej przyjaciółki. Spotkała tam Adam Chana, którego poproszono, aby przyszedł i zagrał na robabie. Mimo lat, które upłynęły, oboje na nowo odkryli wielką miłość do siebie i w rozpaczy postanowili, że razem uciekną. Wszystko dokładnie zaplanowali i w kilka dni później Adam Chan przyjechał potajemnie wraz z grupką przyjaciół do wioski, gdzie mieszkała Durchanai i zabrał ją ze sobą.
Gdy Pajon odkrył, co się stało, skrzyknął swoich przyjaciół i ruszył w pogoń. Dogonił zbiegów niedaleko przełęczy, która prowadziła na północ i na szerokiej równinie doszło do zaciętej walki, która trwała wiele godzin. Gdy słońce chyliło się ku zachodowi, równina pokryta była ciałami zabitych i rannych, wśród których był też i Adam Chan. Pajon wsadził go na konia i zawiózł do jego wioski. Po dwóch dniach ranny zmarł. Pochowano go w połowie drogi między jego rodzinną wioską, a wioską, gdzie mieszkała Durchanai.
Pajon zabrał Durchanai do swego domu. Dziewczyna jednak powiedziała, że nie będzie jego żoną, choć zostanie u niego, jeśli musi. Mijały tygodnie, a Durchanai z dnia na dzień traciła siły i urodę. Pewnej nocy poszła po kryjomu na grób Adam Chana, gdzie następnego dnia Pajon znalazł ja martwą. Pochowano ją w grobie, w którym leżał Adam Chan.
Ludzie mawiają, że ci, którzy chcą pięknie grać na robabie, powinni wziąć drewno na instrument z drzew, które wyrosły na grobie Adam Chana.
tł.ak

*Akbar Wielki – jeden z największych władców Imperium Mogołów. Panował od 1556 do 1605 roku i doprowadził do zjednoczenia prawie całych Indii.
*Imperium Mogolskie – państwo założone na obszarze Indii w 1519 roku przez Babura, potomka Tamerlana.
*robab – rodzaj lutni, narodowy instrument Afgańczyków.

 

zebrane i opowiedziane przez prof. Ahmada Dżawida, przetłumaczone na angielski przez Barreta Parkera

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."