arabia - Who is who: Nosrat Amin

Who is who: Nosrat Amin

Joanna Stelmaszczyk

niedziela, 22/07/2007

Sajjede Nosrat Bejgom Amin, znana autorka publikacji prawniczych, uczona, teolog i znawczyni mistycyzmu, zwana także panią Amin czy też irańską damą, urodziła się w Isfahanie w 1886 roku. Pochodziła z religijnej irańskiej rodziny. Jej ojciec, Hadż Sajjed Mohammad Ali Amin al-Todżar, był znany ze swej pobożności i wielkoduszności, podobnie jak matka Nosrat, szanowana i bogobojna kobieta.

Nosrat Amin była utalentowana od dziecka, dlatego matka zdecydowała się wysłać córkę do szkoły podstawowej kiedy ta miała zaledwie cztery lata. Kiedy skończyła 15 lat wydano ją za mąż za kuzyna Hadż Mirzę Moin al-Todżara. Urodziła ośmioro dzieci, ale tylko jedno z nich pozostało przy życiu. W wieku 20 lat zaczęła rozwijać swoje zamiłowanie do spraw duchowych. Jej zainteresowania były wszechstronne i nie ograniczały się tylko do mistycyzmu. Jednocześnie rozpoczęła studia nad prawem islamskim i filozofią. Kształciła się pod okiem wybitnych ajatollahów: Hadż Szejcha Abul Karim-e Ha'eri Jazdiego (założyciela seminarium w Ghom), Agha Sajjeda Mohammada-Chatim Sziraziego, Ebrahima Hosseini Szirazi Estahbanatiego i Szejcha Mortezy Mazaheri Nadżafi Isfahaniego.

Po 20 latach rozległych studiów i badań, jej długotrwała praca naukowa została doceniona, a Nosrat Amin jako pierwsza muzułmańska kobieta, została wyróżniona stopniem prawniczym zwanym idżtihad, nadającym uczonej możliwość tworzenia prawa[1].

Wiele lat poświęciła nauczaniu Koranu, filozofii i teologii, chętnie wyjaśniając zagadnienia teologiczne swoim studentom. W Isfahanie założyła Szkołę Fatimy, a od czasu gdy zaczęła interesować się sprawami kobiet, utworzyła obok niej także szkołę żeńską. Wydała wiele publikacji prawniczych oraz kilkanaście napisanych po arabsku książek, z czego najsławniejszym jej dziełem jest piętnastotomowa interpretacja Koranu pt. „Machzan-al ‘Erfan”. Inne jej książki to np. A’rba’iin-e Haszemije, Dżame-al-Szatat, Ma’ad, Machzan-al-La’alii. Nosrat Amin spędziła całe życie na rozważaniach, badaniach i krzewieniu religii, dzięki czemu stała się symbolem cnót i osobą darzoną wielkim szacunkiem. Zmarła w 1983. Pochowano ją na starożytnym cmentarzu w Isfahanie, zwanym 'Tacht-e Foulad'. Jej mauzoleum jest odwiedzane corocznie przez wielu ludzi.

Opracowano na podstawie www.irib.com, www.iran-daily.com

[1] Idżtihad (arab. wysiłek), możliwość tworzenia prawa przez wybitnych uczonych muzułmańskich, w szyizmie zwanych mudżtahedami. W początkach kształtowania się islamu tworzeniem prawa mógł zająć się każdy bardziej wykształcony człowiek, stopniowo jednak zawężano krąg uprawnionych do tego osób. W końcu całkowicie zamknięto możliwość dalszych interpretacji Koranu i tworzenia prawa. Nakazu tego nie zastosowali szyici. W przeciwieństwie do uczonych sunnickich (muftich), mudżtahedzi szyiccy mają stale prawo nie tylko do interpretacji Koranu, ale także do kształtowania prawa. J.Danecki, Podstawowe wiadomości o islamie, tom I, Warszawa 2002, s. 226-234.

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj