arabia - Zabrze w kręgu kultury islamu

Zabrze w kręgu kultury islamu

Katarzyna Górak-Sosnowska, Dalia Nazmi-Fahim

poniedziałek, 16/04/2007

W piątek, trzynastego wybrałyśmy się do kolejnej Szkoły Stowarzyszonej UNESCO. Tym razem było to II LO w Zabrzu. Co ciekawe, feralny okazał się czwartek, dwunastego, kiedy to w centrum Zabrza samochód nagle odmówił nam posłuszeństwa. Na szczęście kolejny dzień wynagrodził nam tę chwilę stresu.

Już na korytarzu szkoły czekała na nas miła niespodzianka. Na jednej ze ścian uczniowie przygotowali kolorową informację o świecie islamu i o misji UNESCO. Wielki zielonkawy napis: „II LO Szkoła Stowarzyszona UNESCO” koło żółtego półksiężyca z gwiazdą wyglądały imponująco. Poniżej na kilku żółtych kartkach znalazły się podstawowe wiadomości o islamie i jego wyznawcach.

Młodzież zabrzańska chętnie z nami współpracowała, a także zadawała wiele pytań i była bardzo kreatywna. Z ciekawszych skojarzeń ze słowami „islam” i „muzułmanin” należy wymienić: latający dywan, taniec brzucha oraz... złote zęby, które pojawiło się w grupie Dalii Nazmi-Fahim. Nie trzeba chyba dodawać, jaką konsternację wzbudziło owo skojarzenie u prowadzącej. Na nieśmiale zapytanie o to barwne skojarzenie, prowadząca otrzymała bardzo logiczną odpowiedź: no, jesli Arabowie, mają tyle ropy to są bogaci, a skoro są, to pewnie ich stać na złote zęby... Należy jednak podkreślić, że grupa ta, wykazywała się wyjątkowym poczuciem humoru w trakcie trwania całych zajęć, dzięki temu nawet trudnym tematom, towarzyły śmiech i przyjazna atmosfera.

Wiele pytań dotyczyło obyczajowości w krajach muzułmańskich, ale także relacji damsko-męskich. Wśród poruszanych tematów znalazł się m.in. taniec brzucha, noc poślubna, a także... kamasutra. W innej z kolei grupie doszło do prostowania informacji na temat porywania żon przez Arabów. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, biorąc bod uwagę jak różne stereotypy krążą wśród młodzieży (także w innych szkołach), gdyby nie fakt, że uczennica przekonywała prowadzącą o tym, że muzułmanie zanim dopuszczą się porwania „pakują” żony w worki... Najwyraźniej nasi podopieczni naczytali się nie tylko "Baśni z 1001 nocy", ale także "Klecht sezamowych" ;)

Podobnie, jak w innych szkołach, uczniowie chętnie uczyli się pisać, przebierali się w stroje i poznawali muzykę z państw muzułmańskich. W ramach zajęć z kaligrafii przeprowadziłyśmy nawet konkurs – która grupa najładniej napisze po arabsku słowo „Zabrze”. Zadanie okazało się dosyć trudne, powstało – jak można się było spodziewać – kilka wersji fonetycznych.

Podczas przymierzania strojów jak zwykle najciekawsza okazała się część praktyczna. Niektórzy uczniowie sami przynieśli swoje arafatki, aby nauczyć się różnych stylów wiązania. Na zajęcia przygotowała ich odpowiednio p. Zuzanna Gorawska – nauczycielka języka niemieckiego – która koordynuje współpracę z Polskim Komitetem ds. UNESCO z ramienia szkoły. Ambiwalentne uczucia wzbudziła czarna saudyjska abajja z nikabem. O ile zazwyczaj większość dziewcząt źle się w niej czuje, jednak jedna z Zabrzanek została w tym stroju niemalże do końca lekcji. Stwierdziła, że lubi się chować i być tajemnicza.

Praca warsztatowa ze starszą młodzieżą (licealna) stawia przed nami, prowadzącymi zupełnie inne wymagania. Przede wszystkim mamy do czynienia z młodymi ludźmi, którzy w swej edukacji posiadają szerszą wiedzę ogólna, niż uczniowie gimnazjum. Dzieki temu dyskusujna część warsztatów staje się bardzi istotnym elementem pracy z młodzieżą. Licealiści często dzielą się swymi opiniami i spostrzeżeniami dotyczącymi tematów politycznych i spolecznych. Łatwiej im zrozumieć pewne mechanizmy kulturowo obyczajowe, a tym samym złożoność innych kultur.