arabia - Who is who: Abbas Kiarostami

Who is who: Abbas Kiarostami

Monika Nawracka

niedziela, 18/03/2007

Urodzony 22 czerwca 1940 w Teheranie.

Reżyser, scenarzysta, producent, montażysta, rysownik, fotografik, poeta (sic!).

Kiarostami uznawany jest za najbardziej wpływowego irańskiego reżysera filmowego, jednego z najbardziej znaczących reżyserów ostatniej dekady w światowym przemyśle filmowym.

Jest absolwentem wydziału malarstwa Uniwersytetu Teherańskiego. Swoją twórczość artystyczną rozpoczął od malarstwa oraz grafiki. Zajmował się także ilustrowaniem książek oraz projektowaniem czołówek filmowych i reklam.

W 1969 założył sekcję filmową w Instytucie Rozwoju Intelektualnego Dzieci i Młodzieży, w którym powstało wiele znaczących dzieł. Prowadził ją przez 5 lat. W 1970 wyreżyserował swój pierwszy, krótkometrażowy film pod tytułem Non o kucze (Chleb i zaułek). Praca w instytucie znanym pod nazwą Konun, w którym realizował filmy edukacyjne dla dzieci, miała istotny wpływ na rozwój jego warsztatu filmowca.

Kiarostami stworzył wiele nagrodzonych filmów, po rewolucji zdobył niepodważalną pozycję w światowym kinie. W 20 lat po przełomowym Gozoresz (Raport, 1977) zdobył Złotą Palmę na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Cannes za film Smak wiśni (1996) znany także polskim kinomanom.

Filmy Namoje nazdik (Close-Up, 1990) i Va zendegi edome dorad (I życie toczy się dalej, 1992) wprowadziły go na salony zachodniej kinematografii, najwcześniej i najlepiej znany był publiczności francuskiej.

Kiarostami zaliczany jest do tzw. Nowej Fali w kinie irańskim, która zaczęła się w latach '60. Nurt ten reprezentowali także Farrochzad, Soless, Bajzai, Kiamavi. Są oni uznawani za bardzo innowacyjnych twórców, a ich poetyckie i filozoficzne filmy poruszały także ważne kwestie społeczne.

Polscy widzowie mieli okazję zobaczyć takie filmy Kiarostamiego, jak Ten (Dziesięć, 2002), A.B.C. Africa (2001), Uniesie nas wiatr (1999), Smak wiśni (1987).

Kiarostami został wyróżniony dziesiątkami nagród m. in.: w Iranie, Libanie, Hiszpanii, Brazylii, USA, Holandii, Kanadzie, Belgii, Szwajcarii, Meksyku, we Francji i Włoszech.

Jego twórczość opisuje się jako wyjątkową, niepretensjonalną, filozoficzną. Kiarostami w swoich dziełach odchodzi od konwencjonalnej narracji czy typowego dokumentu na rzecz osobistej, artystycznej wypowiedzi, co ważniejsze prowokuje i angażuje widza, zaprasza do refleksji, zmusza do myślenia, odrzucenia klisz myślowych. Niewątpliwie jego twórczość tworzy oddzielną i niepowtarzalną niszę w światowym kinie. Jak twierdzą krytycy (np. Dżamszid Akrami), wbrew klasycznym definicjom filmu jako gorącego medium o niskim zaangażowaniu widza w odbiorze Kiarostami dokonuje redefinicji filmu jako takiego: niejako „wyziębiając” film a zwiększając zaangażowanie widza.

Autor nie podąża za głównym nurtem kina, ma swój niepodrabialny styl. W krytyce filmowej, często można odnaleźć „liryczne” określenia charakteryzujące jego twórczość. Nie dziwi to zapewne osób, które wiedzą o tym, że Kiarostami jest nie tylko reżyserem i scenografem, fotografikiem i rysownikiem, producentem i montażystą, że czasami pojawia się w swoich filmach, lecz także jest autorem oryginalnej poezji.

zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.sensesofcinema.com

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj