Swoje dywagacje na temat sztuki
piśmienniczej krajów arabskich Bielawski przedstawił od samych
początków cywilizacji arabskiej, czyli oczywiście od al-dżahilijji,
czyli okresu przedmuzułmańskiego po okres rozwoju kulturalnego Półwyspu
Arabskiego, muzułmańskiej Hiszpanii i krajów Maghrebu. Jak widać
książka jest tematycznie rozbudowana, nie ogranicza się do jednego
zagadnienia czy okresu.
Opracowanie to zaczyna się od
tradycyjnego wprowadzenia w świat cywilizacji arabskiej, dowiadujemy
się o historii rozwoju Półwyspu Arabskiego, potem prezentuje
geograficzny opis terenów w początkowych wiekach średniowiecza.
Zamieszczono
tu także informację o pochodzeniu pisma arabskiego, jego ewolucji z
biegiem lat i postępu nauki ówczesnych Arabów. Profesor także
scharakteryzował wierzenia Beduinów i sytuacje społeczną Arabów
przedmuzułmańskich. Niestety wprowadzono tu pewne uogólnienie, autor
książki nie zajął się dogłębnie opisaniem stosunków faktycznie
panujących w tamtym okresie, przede wszystkim chodzi mi tu o stosunek
do kobiet. Profesor Bielawski napisał: Pozycja kobiet w
społeczeństwie arabskim przed islamem była wysoka, a ich wpływ na życie
bardzo znaczny. Kobiety mogły sobie wybrać męża, a w razie złego
traktowania wrócić do swojej rodziny. Były uważane za równe towarzyszki
życia mężczyzny, uczestniczyły często w walkach, dodając rycerzom
animuszu. W okresie al-dżahilijji panował nawet matriarchat
- w rejonach południowych Półwyspu Arabskiego. Jednak w większości
publikacji na ten temat mówi się o złym traktowaniu kobiet. Mężczyzna
decydował o ich życiu i śmierci. Nie zapominajmy, że z tego okresu
pochodzi w języku arabskim nieregularny czasownik oddający czynność
zakopywania żywcem noworodków płci żeńskiej, gdyż do takich praktyk
dochodziło bardzo często. Sama propaganda muzułmańska podkreśla złą
pozycję kobiety w okresie ciemnogrodu po to, by podkreślić zbawczy wpływ islamu na życie Arabów, a zwłaszcza Arabek.
Autor książki opisał szczegółowo rozwój literatury arabskiej w okresie przedmuzułmańskim. Udowodnił on, że al-dżahilijja
wcale nie była okresem niewiedzy. W tym czasie sporo tworzono,
powstawały przepiękne kasydy, twórczość wywodząca się z liryki,
składająca się z trzech zasadniczych części: nasib - wstęp liryczny, wasf - opis i kasd - cel, który może być pochwałą – madih, wysławianiem samego siebie- fachr, szyderstwem, satyrą- hidża. A na końcu kasydy, może występować sentencja filozoficzno-moralna - hikma.
Tematem kasyd były: wędrówka, etos wędrowca, a także erotyki, jak i
komentarz do sytuacji politycznej w tamtym czasie. Bielawski nawet użył
nawet określenia bohater romantyczny, który jak wiemy jest
charakterystyczny dla literatury epoki romantyzmu europejskiego. Tym
samym mamy do czynienia z innym podejściem do spuścizny kulturalnej
arabskiej i jej wpływu na literaturę europejską. Czytając tę książkę
można nabrać dużego szacunku dla tej przepięknej i bogatej kultury.
Prócz
kasyd, które zawierały wszystkie cechy charakterystyczne dla literatury
europejskiej dojrzałego średniowiecza, na przykład etos rycerski okazał
się tak podobny do etosu wędrowca. Poza tym mamy tu niewielką
prezentację filozofii arabskiej, którą także pragnę pokrótce opisać.
Autor w każdej części stworzył podrozdział dotyczący filozofii
arabskiej oraz odrębny dział opisujący najważniejszy wkład filozofów
arabskich w kulturę średniowiecza Europy. W 840 roku powstał
Uniwersytet w Bagdadzie, najstarszy uniwersytet na świecie, gdzie
tłumaczono filozofię wielkich greckich myślicieli, takich jak Platon,
Sokrates czy Arystoteles. To dzięki tym tłumaczenia Europa mogła
kontynuować myśl starożytnych. Bielawski udowadnia wpływ filozofii
platońskiej i Arystotelesa na myśl muzułmańską. Samą filozofię nazywa
arabsko-muzułmańską, gdyż połączono w niej spuściznę klasyczną z
doktryną islamu.
Naukowiec udowodnił, że w IX wieku wśród
wybitnych muzułmanów miał miejsce rozwój neoplatonizmu, podczas gdy w
Europie zajęto się nim dopiero w okresie renesansu – w Akademii
Platońskiej założonej przez Medyceuszy we Florencji.
Polecam
tę książkę wszystkim, którzy pragną zgłębić wiedzę o literaturze i
filozofii arabskiej. Charakteryzuje ją bowiem ogrom wiedzy, a poza tym
jest ona napisana w ciekawy sposób. Stanowi także doskonały wstęp do
dużej publikacji o współczesnej literaturze arabskiej pod red.
profesora Józefa Bielawskiego.
J. Bielawski, Klasyczna literatura arabska, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 1995
Znowu straszą... kob...
Mieszkam w Anglii i siłą rzeczy mam w...
Katar
Szukam - Szukam pracy(Katar ), przy ...
Aniołowie w islamie
Katar
O swoja wydajnosc sie nie martw-marze...
Odpowiedź na recenzj...