Po rozpadzie imperium osmańskiego Irak stał się brytyjskim terytorium mandatowym, a następnie uzyskał niepodległość w 1932 roku. W 1958 roku proklamowano republikę, ale od tego czasu w kraju rządzą wojskowi. Spory terytorialne z Iranem doprowadziły do nierozstrzygniętej i wyniszczającej ośmioletniej wojny (1980-1988). W sierpniu 1990 roku Irak najechał na Kuwejt, ale został wyparty przez międzynarodową koalicję pod przywództwem USA (styczeń-luty 1991). Zwycięzcy nie zajęli Iraku, co pozwoliło dotychczasowym władzom na utrzymanie się. Po wyzwoleniu Kuwejtu Rada Bezpieczeństwa ONZ zażądała od Iraku zniszczenia broni masowej zagłady i rakiet dalekiego zasięgu, a także wpuszczenia inspekcji ONZ. W wyniku niepodporządkowania się Iraku rezolucjom ONZ w marcu 2003 rozpoczął się atak sił koalicyjnych pod wodzą USA na Irak, mający na celu obalenie reżimu Saddama Husajna. Siły kolacji pozostają w Iraku do tej pory w ramach misji stabilizacyjnej. W czerwcu 2004 amerykańska Tymczasowa Rada Zarządzająca przekazała władzę Tymczasowemu Rządowi Irackiemu. 15 grudnia 2005 odbyły się wybory parlamentarne, których zwycięzcy mieli stworzyć pierwszy stały rząd od obalenia Saddama Husajna. Wygrał szyicki sojusz pod wodzą premiera Ibrahima al-Dżafariego.

Opis gospodarki kraju: Gospodarka Iraku od lat jest zdominowana przez sektor naftowy, który tradycyjnie dostarczał około 95% wpływów z eksportu. W latach osiemdziesiątych problemy finansowe wywołane wielkimi wydatkami na trwającą osiem lat wojnę z Iranem doprowadziły do poważnego zadłużenia. Straty wojenne wyniosły co najmniej 100 mld dolarów. Po zakończeniu wojny w 1988 roku stopniowo odbudowano zniszczenia wojenne, powstały nowe rurociągi, a eksport ropy znacznie wzrósł. Sankcje gospodarcze po inwazji na Kuwejt w sierpniu 1990 roku, a następnie zbrojna interwencja międzynarodowej koalicji w styczniu 1991 roku, doprowadziły do załamania aktywności gospodarczej. Do pogłębiania kryzysu przyczyniały się wysokie koszty utrzymania dużej armii i sił bezpieczeństwa. W ramach rozpoczętego w grudniu 1996 roku ONZ-owskiego programu "ropa za żywność" Irak mógł sprzedawać ograniczone ilości ropy pod warunkiem, że uzyskane środki zostaną przeznaczone na zakup żywności i lekarstw. W grudniu 1999 Rada Bezpieczeństwa ONZ zezwoliła Irakowi na eksport dowolnej ilości ropy w ramach tego programu. Import żywności znacząco wzrósł, a standard opieki zdrowotnej się podniósł. Zwycięstwo sił koalicji w ataku na Irak w marcu i kwietniu 2003 doprowadziły do załamania struktur gospodarczych. Mimo że w trakcie działań wojennych zniszczeniu uległa niewielka ilość instalacji, trwająca wciąż rebelia sił wrogich zachodniej obecności w Iraku oraz akcje sabotażowe uniemożliwiają odbudowę gospodarczą. Ataki na główną infrastrukturę ekonomiczną – zwłaszcza na ropociągi – sprawiły, że Irak nie osiągnął spodziewanych wyników eksportowych, choć ogólne dochody okazały się wyższe od oczekiwanych z powodu wysokich cen ropy naftowej. Mimo niestabilności politycznej Irak wyłonił instytucje odpowiedzialne za wdrożenie trzyfazowej strategii redukcji zadłużenia w ramach umowy z Klubem Paryskim.

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."