Rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego w ciągu roku – to cel niezwykle ambitny. Z pewnością Barackowi Obamie i jego ekipie nie brak determinacji do tego żeby dopiąć swego. Pokojowa nagroda Nobla, którą dostał w ubiegłym roku, w dużym stopniu „za dobre chęci”, z pewnością motywuje go do działania. To nie on jednak ma podpisywać przyszłe porozumienie pokojowe, ale przywódca (części) Autonomii Palestyńskiej i Izraela. Czy Mahmud Abbas i Benjamin Netanjahu zdolni są do daleko posuniętego kompromisu, który będzie niezbędny żeby osiągnąć porozumienie w jakiejkolwiek kwestii spornej – to już sprawa o wiele bardziej problematyczna.

We wtorek, 24 sierpnia 2010, Abdallah Abu Rahmah, czołowy palestyński organizator pokojowego obywatelskiego ruchu oporu i demonstracji przeciwko murowi został uznany za winnego „podburzania i organizawania nielegalnych marszy”. Uznanie winy zakończyło trwający osiem miesięcy proces sądowy na tle politycznym, podczas którego Abu Rahmah był przetrzymywany w więzieniu. Za kilka tygodni zostanie wydany wyrok, na mocy którego Abu Rahmah może zostać skazany na karę do 10 lat więzienia.

W ostatnich tygodniach sezonu ogórkowego ogromną popularnością medialną oprócz krzyża na Krakowskim Przedmieściu cieszy się również temat meczetu w pobliżu Ground Zero, a precyzyjniej centrum kultury muzułmańskiej, które ma powstać na dolnym Manhattanie w odległości dwóch przecznic od "Punktu Zero", czyli miejsca w którym wznosiły się bliźniacze wieżowce Centrum Handlu Światowego zniszczone 11 września 2001 r. przez samoloty porwane przez terrorystów z Al - Kaidy.

Jednym z powodów dla których zdaniem części naukowców (np. Beinin i Stork 1997) termin „fundamentalizm”, mający swe korzenie w protestanckiej obronie literalności Biblii, jest nieadekwatny w stosunku do muzułmanów jest to, iż w islamie świętość Koranu jest trzonem wiary. Toczone są debaty na temat tego, który z wersetów koranicznych powinien być rozumiany dosłownie, a który alegorycznie, ale rzadko kiedy podważa się to, iż Koran jest zapisem słów Boga. Jedną z osób, która dokonała gruntownej rewizji tego typu sposobu myślenia z pomocą nowoczesnej analizy hermeneutycznej był zmarły w dniu wczorajszym egipski profesor Nasr Abu Zajd.

...jeśli chcesz uniknąć krępujących sytuacji publicznych... Otóż siedzę sobie na parkingu uniwersyteckim numer 4 w kampusie Szuwaijch. Pogoda dziś deszczowa, jest czym oddychać, toteż przysiadłam sobie na ławeczce na zewnątrz. Czekam na busik* uniwersytecki, zbliża się do  mojego miejsca spoczynku koleżanka nieznana, miejscowa, w abaji* i hidżabie z uśmiechem na twarzy. Zatem mówię: proszę usiądź sobie!

Seksualność, choć towarzyszy nam od początku istnienia człowieka,  jest tematem trudnym także dziś. W każdej kulturze jest owiany pewnego rodzaju tajemnicą, nazwany sprawą osobistą, wiecznie zawłaszczany przez dyskursy. Z drugiej strony seks jest tak istotną i wrażliwą sferą życia bowiem wiąże się z pomyślną realizacją ja. Co ważne w kontekście religii dbających o dobrostan ludzi podczas życia ziemskiego, seks służy głównie reprodukcji. Przedłużaniu ludzkiego, rządzącego światem doczesny, gatunku.

Dzisiaj nad ranem izraelscy komandosi zaatakowali pokojowy konwój 6-ciu statków płynących z pomocą humanitarną do oblężonej od trzech lat Strefy Gazy. Atak nastąpił na wodach międzynarodowych. W jego wyniku zginęło wedle potwierdzonych informacji co najmniej 9 osób (izraelska telewizja mówiła początkowo nawet o 19 –stu zabitych), a kilkadziesiąt zostało rannych. Informacje podawane przez światowe agencje są nieprecyzyjne w tej kwestii.

Z wykładowcą? Od początku mojej bytności w Kuwejcie wielokrotnie byłam przekonywana, że narodowym sportem kraju i jego mieszkańców jest oczywiście piłka nożna! I choć krótka historia tego sportu w regionie za tym nie przemawia... miałam gorzko przekonać się, że niektórzy bardzo wzięli sobie tę prawdę do serca. Przy okazji ujawniłam jak jestem wielką ignorantką futbolową! I jak niewiele z tego sportu rozumiem oraz jak nie podążam za aktualnymi wydarzeniami.

Obcowanie ze sztuką muzyki jest głęboko uwarunkowane kulturowo. Przyzwyczajanie ucha do konkretnych układów dźwięków i tempa melodii trwa od dzieciństwa. Oczywiście gust muzyczny można kształcić, poszerzać, wzbogacać... I tak swobodnie można czerpać przyjemność ze skocznej lub monotonnej muzyki ludowej oraz pompatycznych kompozycji muzyki klasycznej. W Kuwejcie, jak w innych krajach Zatoki, trwa nierozwiązany dotychczas całkowicie spór o to czy muzyka rozrywkowa, w bardzo szerokim tego określenia znaczeniu, jest przez islam dozwolona czy też nie...

To jest opowieść subiektywna o pewnej pani doktor, która stała się moim kobiecym odkryciem tego kraju. Owa pani prowadzi zajęcia m.in. ze wstępu do kultury i sztuki w ramach Zakładu Języka Angielskiego na Uniwersytecie Kuwejckim. Jest specjalistką w literaturze anglojęzycznej. Celami kursu w tym semestrze jest poznanie historii cywilizacji oraz produktów kultury i sztuki, ze szczególnym uwzględnieniem Zachodu.

Witaminy dają życie i są niezbędne człowiekowi do zdrowego funkcjonowania. Należy je regularnie dostarczać w spożywanych pokarmach. Gdzie jeszcze możemy szukać witamin wzmacniających nas w codzienności? Kto może przedawkować witaminę waw i jakie są tego objawy? Do czego może doprowadzić jej niedobór?

Meczetofobia to dość powszechna odmiana islamofobii, na którą z pewnością Stowarzyszenie Europa Przyszłości demonstrujące przeciwko budowie meczetu na warszawskiej Ochocie, nie ma monopolu. W ostatnim czasie ta forma islamofobii dała o sobie znać ze wzmożoną siłą w Szwajcarii, aczkolwiek jej objawy są widoczne również w innych krajach europejskich. Jean-Paul Sartre zwykł mawiać, że antysemityzm istnieje nie dlatego, że istnieją Żydzi, tylko dlatego, iż istnieją antysemici. Podobnie jest muzułmanofobią. Jak to dobrze widać na naszym rodzimym podwórku, muzułmanofobia żeby kwitnąć nie potrzebuje wielu muzułmanów. Wystarczą tylko osoby, które są przekonane o tym, że za całe zło świata są odpowiedzialni wyznawcy islamu.

Zanim „My name is Khan” (Nazywam się Khan) z gwiazdami Bollywoodu Shahrukhiem Khanem i Kajol Devgan w rolach głównych pojawił się na ekranach kin przez Indie przetoczyła się fala protestów przeciwko filmowi. Armia Śiwy (Shiv Sena) nawoływała do bojkotu filmu po tym jak jego główny bohater, muzułmanin Shahrukh Khan będący współposiadaczem zespołu krykietowego Kolkata Knight Riders skrytykował fakt, że indyjskie kluby nie kupują zawodników z ligi pakistańskiej. Skrajnie-prawicowa Shiv Sena uznała tę wypowiedź za anty-indyjską i zażądała od aktora publicznych przeprosin. Gdy ich nie otrzymała lider Armii Śiwy - Bal Thackeray domagał się od właścicieli kin by nie pokazywali „My name is Khan” i zagroził, że jego bojówki rozprawią się z  tymi, którzy nie zastosują się do bojkotu.

Między 10 i 12 lutego 2010 roku, w Centrum Studiów Zachodnioazjatyckich przy Jamia Millia Islamia (Uniwersytet Centralny) w New Delhi odbyła się międzynarodowa konferencja pod tytułem:  Negotiating and Accommodating Religious Identity in Public Arena: Comparing Indian and European Experiences with Special Reference to Muslim Minorities. Jej głównym celem była analiza porównawcza europejskich i indyjskich  podejść w zarządzaniu zróżnicowaniem kulturowym i religijnym.

Nasze placówki dyplomatyczne nie ustają w staraniach uczenia różnych narodów tego kto założył i zarządzał w czasie drugiej wojny światowej obozami koncentracyjnymi i eksterminacyjnymi na okupowanych terenach polskich. Do akcji włączyło się również środowisko dziennikarskie – myślę tu przede wszystkim o akcji Rzeczpospolitej Apel przeciw „Polskim Obozom Śmierci”. Chwalebne wysiłki polskich ambasad i konsulatów w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Hiszpanii oraz środowisk dziennikarskich zmierzające w kierunku wyeliminowania określeń typu „polskie obozy koncentracyjne” zaczynają przynosić pożądane rezultaty.

„Coraz więcej muzułmanów dochodzi do islamu swoimi własnymi ścieżkami i niektórzy czyniąc to stają się aroganccy. Mówią – My znamy prawdę, wy jej nie znacie.” Te słowa wypowiedziane przez jednego z moich informatorów w Belgii bardzo dobrze oddają charakter procesów radykalizacji jakim podlegają nie tylko młodzi muzułmanie, ale także wierni innych religii. Żyjemy bowiem w czasach, gdy nasze społeczne tożsamości, do których należy również tożsamość religijna, są w coraz większym stopniu konstruowane na zasadzie „zrób-to-sam”. Biografia typu „zrób-to-sam” jest jednocześnie biografią o znacznym stopniu ryzyka. Opcji jest bardzo wiele i istnieje duże prawdopodobieństwo, że całe przedsięwzięcie może się nie udać albo przybrać charakter ekskluzywistycznej postawy teologicznej.

Uroczyste zamknięcie polskiej misji pokojowej w Libanie, czasami w środowisku żołnierskim określanej mianem „Wojskowego Domu Wypoczynkowego Liban” ze względu na „sprzyjające” warunki służby, zbiegło się z ogłoszeniem przez Hezbollah nowego manifestu programowego. Wielu krajowych dziennikarzy przybyłych na ceremonię pożegnania polskich żołnierzy w bazie w Nakurze pytało dowódców UNIFIL-u o przyszłość Libanu. Ci ostatni nie są jednak właściwymi adresatami tego typu pytań. Przyszłość ta bowiem jedynie w minimalnym zakresie zależy od około 12-tysięcznych sił Oenzetowskich dowodzonych przez generała Claudio Graziano.