Wbrew swojemu tytułowi najnowsza książka prof. Marka Dziekana Złote stolice Arabów nie opowiada o metropoliach świata arabskiego, a o jednym z największych skarbów tychże miast – związanych z nimi współczesnych intelektualistach.
Listy do moich córek to książka, w której znana polityk opisuje często śmiertelnie niebezpieczną drogę, którą musiała przejść, by sięgnąć po władzę. To także poruszające świadectwo tego, co znaczy być kobietą w Afganistanie, i relacja ze zmagań jej rodziny podczas walk między mudżahedinami a Sowietami, z wojny domowej, rządów prezydenta Rabbaniego i Ahmada Szaha Masuda, a również opis krwawych rządów talibów.
Najnowszą pracę Marek M. Dziekan poświęca pięciu złotym stolicom: Damaszkowi, Bagdadowi, Kairowi, Algierowi i Casablance, oraz postaciom działających tam wybitnych intelektualistów reprezentatywnych dla współczesnej arabskiej refleksji społecznej, politycznej i filozoficznej.
W tej trzymającej w napięciu mini powieści Mahfuz przedstawia losy bywalców pewnej kairskiej kawiarni. Wśród starszych klientów, pamiętających jeszcze Egipt sprzed rewolucji w 1952 roku, są także trzej młodzi, zaangażowani politycznie studenci. Pewnego dnia zostają aresztowani, a narrator powoli odkrywa przed czytelnikiem przerażające historie, które stały się ich udziałem… Szokująca powieść, w której Mahfuz opisuje, jak naprawdę wyglądała egipska demokracja. Książka, której nie da się zapomnieć.
Arabska żona to dla mnie dość niecodzienne zjawisko wydawnicze i przyznać muszę, że także dość mało spójne. Trudno wyrazić o tej książce jakiś jeden, zdecydowany pogląd, bo za chwilę przywołać można liczne argumenty na jego zbicie.
W 2009 roku tysiące Irańczyków wyszły na ulice, by zaprotestować przeciwko wynikom sfałszowanych wyborów prezydenckich. Zrodził się Zielony Ruch, którzy zachodni komentatorzy uznali za zalążek kolejnej irańskiej rewolucji. Hooman Majd przedstawia kulisy tych wydarzeń, pokazując, jak powierzchowne i mylne bywają zachodnie interpretacje.
W 2009 roku tysiące Irańczyków wyszły na ulice, by zaprotestować przeciwko wynikom sfałszowanych wyborów prezydenckich. Zrodził się Zielony Ruch, którzy zachodni komentatorzy uznali za zalążek kolejnej irańskiej rewolucji. Hooman Majd przedstawia kulisy tych wydarzeń, pokazując, jak powierzchowne i mylne bywają zachodnie interpretacje.
Piotr Kalwas jest autorem kilkudziesięciu odcinków do słynnego polskiego serialu Świat według Kiepskich. W 2000 roku przyjął islam i kilka lat temu przeprowadził się do egipskiej Aleksandrii. Oprócz „Domu” Kalwas wydał jeszcze cztery książki: Salam, Czas, Drzwi i Rasa mystica.
Zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie, w którym wygrać można egzemplarze książki Kobiety z Kabulu autorstwa Gayle Tzemach Lemmon, wydanej przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka.
Książka Całkiem Bliski Wschód Stanisława Gulińskiego to zbiór reportaży, niemniej jednak bardzo osobistych. Próżno sięgać po nią, by poznać dogłębnie przedstawiony w niej region, ale te flesze, wątki dobrane przez autora, często dają o wiele większe pojęcie o atmosferze tego zakątka świata niż niejedne opasłe tomiska.
Powodzenie prywatnego biznesu to zawsze mieszanka pomysłowości, uporu oraz łutu szczęścia. Jednak są takie miejsca na świecie i takie sytuacje, w których otwarcie własnego interesu wiąże się z wyjątkowymi przeszkodami. Wydawałoby się, że surowe prawo narzucone przez talibów powinno całkowicie wyłączać afgańskie kobiety z życia publicznego. Jednak bohaterce ksiązki Kobiety z Kabulu udało się stworzyć prawie całkowicie sfeminizowane mini-przedsiębiorstwo.
Muzułmanie są często postrzegani przez Zachód jako obca, całkowicie odrębna społeczność. Tymczasem pod wpływem globalnych trendów przyswajają i przetwarzają zachodnie wzorce kulturowe, zachowując jednak własną specyfikę i nie wyrzekając się ani swojej religii, ani obyczajów.
Pięć sióstr, jedna nadzwyczajna rodzina i kobieta, która zaryzykowała wszystko, by ich ocalić.
Kobiety z Kabulu to historia niezwykłej kobiety, która odniosła ogromny sukces finansowy w kraju rządzonym przez islamskich fundamentalistów. Autorka porusza mało znany temat, pisząc o zaradnych i przedsiębiorczych kobietach dokonujących rzeczy niemożliwych w rozdzieranym konfliktami Afganistanie. Kamila, zastraszana przez uzbrojonych żołnierzy grożących jej więzieniem, walczy z przeciwnościami losu i własnymi słabościami uzbrojona jedynie w upór, odwagę i nadzieję na lepszą przyszłość.
Dobrych książek nigdy za wiele. Z przyjemnością więc informuję, że ukazała się niedawno jedna z takich właśnie dobrych lektur, którą niewątpliwie warto przeczytać, trzymać następnie na podręcznej półce i od czasu do czasu sięgać po nią, aby odświeżyć swą wiedzę. Tytuł owej książki brzmi „Prolegomena do modlitwy”, zaś jej autorem jest Abu al-Lajs as-Samarkandi, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli szkoły hanafickiej, egzegeta Koranu i mistyk, zmarły w drugiej połowie X wieku. Tłumaczenie dzieła As-Samarkandiego wyszło spod ręki prof. Marka M. Dziekana, specjalisty znamienitego nie tylko w zakresie języka arabskiego, ale także wiedzy o islamie.
Są takie szalone decyzje, które zmieniają całe życie człowieka. Tak właśnie stało się w przypadku Debory Rodriguez, autorki ksiązki Salon piękności w Kabulu. Trochę zagubiona we własnym życiu osobistym, postanowiła pojechać z misją humanitarną do Afganistanu. Czy mogła wówczas podejrzewać, że to z tym krajem zwiąże swoje przyszłe losy?
Libia, której obraz wyłania się ze środków masowego przekazu, to kraj z jednej strony przerażający, z drugiej zaś groteskowy. Terytorium złożone z piachu, rządzone przez szaleńca, który nawet na Placu Czerwonym nie odszedł od swoich zwyczajów i nocował w namiocie. Niemniej jednak posunięcia Kaddafiego obok śmiechu budzą strach. Są nieprzewidywalne, niezrozumiałe, przerażające. To głównie o tej twarzy Libii mówi książka W kraju mężczyzn libijskiego autora Hishama Matara.
Palestyńskie wędrówki to książka będąca hołdem złożonym ojczyźnie. Raja Shehadeh opisał swoje rodzinne strony z uczuciem, nostalgią i tęsknotą – zdając sobie sprawę, że niektóre zmiany, które zaszły w krajobrazie jego młodzieńczych lat są już nieodwracalne.
Książka ukazała się w roku 2011 nakładem Wydawnictwa W.A.B. autorstwa Ewy Jasiewicz, brytyjskiej dziennikarki i działaczki na rzecz obrony praw człowieka pochodzenia polskiego. Stanowi reportaż z izraelskiego ataku na Strefę Gazy z przełomu lat 2008 i 2009, który przeszedł do historii pod nazwą Płynny Ołów.
Po przeczytaniu bardzo udanego Minaretu, Tłumaczka odrobinę mnie zawiodła. Jednak Arabska pieśń, najnowsza książka Leili Abouleli, pozwoliła mi na powrót uwierzyć w inwencję autorki.
Arabska pieśń to historia zamożnej muzułmańskiej rodziny, która wydaje się nie mieć żadnych zmartwień. Jednak głowa rodu, charyzmatyczny Mahmud, nie dostrzega narastającego konfliktu pomiędzy swoimi żonami: młodą postępową Egipcjanką i starszą żyjącą zgodnie z tradycją Sudanką. Kobiety różni wszystko. Gdy dochodzi do tragedii, przyszłość całej rodziny staje pod znakiem zapytania...