Strona Główna arrow Iranica
Mostafa Mastur "Historia o miłości bez i, ł,bez o, ś, ć i bez kropki" Drukuj
tłum.Małgorzata Wróblewska   
poniedziałek, 12/11/2007

Niedziela/ 3 mehra/ rano, godzina 10:20
Hasti: Witam
Mehraveh: Ty?
Hasti: Ja?
Mehraveh: A/S/L?
Hasti: Co takiego?
Mehraveh: Nigdy wcześniej nie byłeś na czacie?
Hasti: Nie, nie byłem.
Mehraveh: No jasne. Dokładnie jak moja babcia. Nieważne.
Hasti: Właśnie. Nieważne.

 
 
Who is who:Karim Emami Drukuj
Katarzyna Javaheri   
poniedziałek, 12/11/2007
Karim Emami – pisarz, dziennikarz, leksykograf, krytyk i tłumacz irański, urodzony w 1930 roku w Kalkucie, zmarł w 2005 roku w Teheranie. Języka angielskiego uczył się od ojca, jeszcze jako mały chłopiec. Studiował anglistykę na Uniwersytecie Teherańskim, a następnie kontynuował edukację w Stanach Zjednoczonych. Swoją karierę zaczął jako dziennikarz anglojęzycznego Kejhan International, pracował również przy filmach dokumentalnych z Ebrahimem Golestan.
 
 
Hafez "IV (360)" Drukuj
tłum. Albert Kwiatkowski   
poniedziałek, 12/11/2007

jeśli z ruiny tej w drogę do domu wyruszę
tam, dokąd wyruszę, mądry i świadomy wyruszę

a jeśli z podróży tej w zdrowiu do kraju powrócę
ślubuję, że z drogi mej prosto do winiarni pójdę

 
 
Krótko o irańskiej ghahwe-chane Drukuj
Monika J. Nawracka   
piątek, 09/11/2007

Jednym z ważniejszych elementów współczesnego krajobrazu kulturowgo Iranu jest, szczycąca się długą tradycją, ghahwe-chāne (dosł. dom kawy czyli w jakimś sensie odpowiednik zachodniej kawiarni). Było to dawniej, i jest dziś, tradycyjne miejsce zgromadzeń, kontaktów społecznych osób z określonych grup zawodowych, pochodzących z jednej dzielnicy, miasta czy też wsi. Zazwyczaj ważne dla danej społeczności zagadnienia a także sprawy osobiste, omawiano właśnie w ghahwe-chāne, w których również obwieszczano nowinki polityczne i słuchano opowiadaczy Szāhnāme[1], prezentowano i sprzedawano obrazy. Do dziś ghahwe-chāne pozostaje przestrzenią, w której spotykają się osoby wywodzące się z miasta i wsi.



 
 
Who is who:Faeze Haszemi Rafsandżani Drukuj
Katarzyna Javaheri   
niedziela, 04/11/2007
Faeze Haszemi Rafsandżani – urodzona w 1962 roku, córka byłego prezydenta Iranu, Akbara Haszemiego Rafsandżaniego, reprezentantka Madżlesu piątej kadencji (1996-2000). Odegrała kluczową rolę w liberalizacji przepisów dotyczących uprawiania sportu przez kobiety.
 
 
Legenda o Adam Chanie i Durchanai Drukuj
tłum. Albert Kwiatkowski   
niedziela, 04/11/2007
W czasach, gdy Akbar Wielki* rządził Imperium Mogolskim,* na ziemiach, które obecnie należą do Pakistanu, żyli w sąsiednich wioskach dwaj przywódcy plemienni. Jednym był Asan Chan z plemienia Jusuwzai, a drugim Tozu Chan z plemienia Mattakbel. Obaj przez wiele lat nie mogli doczekać się dzieci, aż pewnego razu jakiś derwisz odwiedził ich wioski i zostawił im w darze świeże daktyle. Gdy zjedli owoce, ich żonom urosły brzuchy i na świat przyszło dwoje dzieci. Asan Chanowi urodził się syn, a Tozu Chanowi córka. Chłopcu dali na imię Adam Chan, a dziewczynce Durchanai.
 
 
A moja zasięgu nie miała. Laszgarak-e bozorg (fot. Magda Zaborowska) Drukuj
Pari   
środa, 31/10/2007
  
 
"Takich trzech": minimalnie o wolności Drukuj
Piotr Piechoski   
poniedziałek, 29/10/2007
Tegoroczny Waszawski Międzynarodowy Festiwal Filmowy był kolejną dobrą okazją, aby przyjrzeć się dokładniej irańskiej kinematografii. Mieliśmy bowiem szansę obejrzeć „Takich trzech” [pers. An se] w reżyserii Naghi Nematiego. Ten trzydziestoletni reżyser swoją karierę filmową rozpoczął dziesięć lat temu, zdobywając w tym czasie wiele prestiżowych nagród. „Takich trzech” to debiut fabularny irańskiego artysty, aczkolwiek nie była to pierwsza okazja Nematiego do zaprezentowania się polskiej publiczności. Dokładnie dwa latemu jego film krótkometrażowy „The Free Line” zdobył II nagrodę na festiwalu Mediaschool 2005 w Łodzi.
 
 
<< Start < Poprzednia 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Następna > Koniec >>

Wyniki 121 - 132 z 576
 
 

Komentowane

CC logo pp logo IO UW logo unesco_logo
© 2004 - 2011 Arabia.pl MSZ - Departament Współpracy Rozwojowej Współpracujemy z Wydziałem Orientalistycznym UW partner PK ds. UNESCO