Irański futbol przeżywa kryzys. Brak trenera kadry narodowej, ciągłe zmiany podejmowanych decyzji, kolejne skandale w lidze – to wszystko nie służy rozwojowi perskiej piłki nożnej. Od pięciu spotkań reprezentacja nie strzeliła choćby jednej bramki. Piłkarze odchodzą z renomowanych europejskich klubów, zbyt zaawansowani wiekiem, by sprostać wymogom współczesnej piłki, albo zbyt mało doświadczeni, by przebić się choćby na ławkę rezerwowych. Czy legenda perskiego futbolu Ali Daei zdoła to naprawić?

Obliczanie pensji pracowniczych nie należy do fascynujących zajęć. Te wszystkie odliczenia, ulgi, ubezpieczenia - koszmar liczb i procentów. A pomimo to temat płac przewija się przez całe nasze dorosłe życie. Może dlatego postanowiłem sprawdzić, jakie problemy mają kadrowi w Teheranie. A nuż nasza Skarbówka znajdzie tam ciekawe rozwiązania?

Na początku roku nakładem Wydawnictwa Akademickiego DIALOG ukazała się książka Houchangha Nahavandiego zatytułowana Upadek i śmierć szacha Iranu. Relacje i dokumenty. Autor, żyjący od 1979 roku poza Iranem, były rektor Uniwersytetów w Szirazie i Teheranie, członek rządu, minister i bliski współpracownik szacha Mohamamda Rezy Pahlawiego, był świadkiem ostatnich wydarzeń jakie miały miejsce w Iranie przed zwycięstwem rewolucji muzułmańskiej. Z takiej perspektywy opisuje on ostatnie wydarzenia obejmujące okres od końca 1977 roku do śmierci szacha Mohammada Rezy Pahlawiego 27 lipca 1980 roku.

Jak wyglądają prawa pracownicze w Iranie? Co gwarantuje państwo i jak wiele dzieci „opłaca się” posiadać? Postanowiłem zagrzebać się w kwestie księgowe i sprawdzić z czego złożona jest perska wypłata oraz jak prawo irańskie reguluje kwestie umów o pracę. Okazuje się, że pracownik może wiele, ale wcale nie wychodzi mu to na dobre.

Autor opisuje końcowe lata panowania Mohammada Rezy Pahlawiego, ostatniego Szacha Iranu, a także losy władcy po opuszczeniu kraju i jego śmierć na wygnaniu. Opowiada o zakulisowych rozgrywkach w otoczeniu monarchy, rozpaczliwych wysiłkach niektórych osób przewidujących upadek, szybko jednak odsuniętych na bok, a przede wszystkim o dwuznacznej roli mocarstw zachodnich oraz ZSRR, które zdradziły swojego wiernego sojusznika.

    Teletubisie przyciągają uwagę wielu osób: od tych najmłodszych w przedziale wiekowym 1 – 4, lecz nie tylko. Do innych wielbicieli zaliczyć można starsze dzieci, ale i dorosłych – studentów, doglądających swych pociech rodziców, i różnego rodzaju specjalistów…

Mojemu Iranowi, Iranowi wiecznemu

Sensem mojego życia, jest życie z Tobą.

Blisko, daleko,

W dostatku, w głodzie,

Wolny, zniewolony,

W tęsknocie, w radości,

Niech istnieć przestanę w chwili,

którą zmuszony będę spędzić bez Ciebie.