Po ośmiu miesiącach spędzonych w Egipcie wróciłam do Polski. Nie jest mi łatwo przyzwyczaić się do nowych (a w zasadzie starych) warunków, ale bardzo się staram.

Niby dziecko to dziecko. Wszędzie mniej więcej podobne w wyglądzie i zachowaniu. Ale nie wolno uśpić swej czujności. Dziecko w Egipcie to Dr Jekyll i Mr Hyde. Ma dwie zupełnie różne twarze i lepiej złego oblicza nie poznać...

Niedawno wybrałam się na południe Egiptu. To wstyd być w tym kraju i nie obejrzeć niezwykłych zabytków Asuanu i Luksoru. Zachwyciły mnie świątynie, krajobrazy, pustynia, ale poczułam też na własnej skórze jak ciężko jest być już nie tylko hawagą – cudzoziemcem, ale też turystą.

W Polsce co roku powtarza się dyskusja na temat Walentynek. Czy jest to święto czysto komercyjne, czy powinno się je świętować skoro jest niepolskie, czy irytują nas te wszędobylskie serduszka? Nawet jeżeli w Egipcie jest ta sama dysputa, to nie ma ona żadnych konsekwencji, bo tyle czerwieni i serc na ulicach w życiu nie widziałam...