Z niepokojem przyglądam się ostatnim wydarzeniom na Bliskim Wschodzie. Najpierw przeciek o rozmowach między Hamasem a Izraelem o zawieszeniu broni, następnie dyskusja między Izraelem a Syrią o zwrocie Wzgórz Golan i jednoczesnym wyrzuceniu z Syrii przedstawicieli Hezbollahu. Równolegle wizyta Cartera – w tym rozmowy z Syrią i Hamasem, a dodatkowo pacyfikacja Armii Mahdiego i szyickich bojówek w Iraku.

Wczorajsze media były pełne komentarzy i dyskusji o tym, jak to się stało, że nie mamy własnych pól naftowych w Iraku. Bardzo rozsądnie brzmiała wypowiedź rzecznika Orlenu o tym, że pól naftowych nie mamy, gdyż się nie staraliśmy by je mieć,  ze względu na niestabilną sytuację w Iraku. Jest to jednak tylko część prawdy. Nie tyle się nie staraliśmy, co wprost przeciwnie, staraliśmy się ile sił by tych pól nie dostać. Nasz rząd odrzucał wszystkie inicjatywy irackie zmierzające do zacieśnienia współpracy energetycznej – w tym powołanie polsko-irackiej rady ds. energii.

Konflikt palestyńsko-izraelski jest swojego rodzaju poligonem dyplomatycznym. Za sensowną i zaakceptowaną choćby czasowo propozycję pokojowego rozwiązania problemu można dostać Nobla. Mniej więcej co pół roku ogłasza się kolejny super plan, lub konferencję pokojową, by po jakimś czasie szukać nowego rozwiązania. Prowadzenie w takich warunkach wyważonej polityki zagranicznej względem obu stron graniczy z cudem, tym bardziej jeśli jest się jednym z krajów arabskich.

Z dyskusji pod wcześniejszymi tekstami o arabistyce wynika, że w opinii większości studentów są to studia, w których co prawda program mógłby być lepszy, ale jak ktoś chce się nauczyć języka oraz wykorzystać zdobytą wiedzę w życiu zawodowym to z pewnością to zrobi i w zasadzie nie ma, co zmieniać. Przyjmuje to do wiadomości.

Dzisiaj w kilka osób rozmawiałem o projektach reformatorskich zmian w programie nauczania studiów orientalistycznych (stworzenie prywatnej „arabistyki”). Wnioski są smutne, rozwiązań praktycznych na razie brak. Podsumowując dyskusje w bardziej uporządkowany sposób sprawy wyglądają następująco.

W dzisiejszej Gazecie Wyborczej można przeczytać artykuł o oburzeniu holenderskich Żydów faktem wydrukowania pocztówki: „…na której Anna Frank, tragiczny symbol Holocaustu, przystrojona jest w palestyńską chustę.”