Nasze placówki dyplomatyczne nie ustają w staraniach uczenia różnych narodów tego kto założył i zarządzał w czasie drugiej wojny światowej obozami koncentracyjnymi i eksterminacyjnymi na okupowanych terenach polskich. Do akcji włączyło się również środowisko dziennikarskie – myślę tu przede wszystkim o akcji Rzeczpospolitej Apel przeciw „Polskim Obozom Śmierci”. Chwalebne wysiłki polskich ambasad i konsulatów w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Hiszpanii oraz środowisk dziennikarskich zmierzające w kierunku wyeliminowania określeń typu „polskie obozy koncentracyjne” zaczynają przynosić pożądane rezultaty.

„Coraz więcej muzułmanów dochodzi do islamu swoimi własnymi ścieżkami i niektórzy czyniąc to stają się aroganccy. Mówią – My znamy prawdę, wy jej nie znacie.” Te słowa wypowiedziane przez jednego z moich informatorów w Belgii bardzo dobrze oddają charakter procesów radykalizacji jakim podlegają nie tylko młodzi muzułmanie, ale także wierni innych religii. Żyjemy bowiem w czasach, gdy nasze społeczne tożsamości, do których należy również tożsamość religijna, są w coraz większym stopniu konstruowane na zasadzie „zrób-to-sam”. Biografia typu „zrób-to-sam” jest jednocześnie biografią o znacznym stopniu ryzyka. Opcji jest bardzo wiele i istnieje duże prawdopodobieństwo, że całe przedsięwzięcie może się nie udać albo przybrać charakter ekskluzywistycznej postawy teologicznej.

Uroczyste zamknięcie polskiej misji pokojowej w Libanie, czasami w środowisku żołnierskim określanej mianem „Wojskowego Domu Wypoczynkowego Liban” ze względu na „sprzyjające” warunki służby, zbiegło się z ogłoszeniem przez Hezbollah nowego manifestu programowego. Wielu krajowych dziennikarzy przybyłych na ceremonię pożegnania polskich żołnierzy w bazie w Nakurze pytało dowódców UNIFIL-u o przyszłość Libanu. Ci ostatni nie są jednak właściwymi adresatami tego typu pytań. Przyszłość ta bowiem jedynie w minimalnym zakresie zależy od około 12-tysięcznych sił Oenzetowskich dowodzonych przez generała Claudio Graziano.

Woda jest jednym z aspektów konfliktu izraelsko-palestyńskiego, o którym stosunkowo rzadko słychać. O wiele częściej mówi się o sporze o ziemię oraz konflikcie etnicznym i religijnym. To zaskakujące ponieważ to właśnie dostęp do zasobów wody pitnej będzie w przyszłości jednym za najważniejszych punktów spornych nie tylko na Ziemi Świętej, ale również w innych częściach Bliskiego Wschodu.

Na całym globie mieszka 1,57 miliarda muzułmanów - donosi najnowszy raport PEW Research Center na temat liczebności światowej populacji muzułmańskiej. Czyni to z islamu, drugą ze statystycznego punktu widzenia (po chrześcijaństwie – około 2 miliardów wyznawców) religię świata. Raport bazujący na najnowszych spisach powszechnych i innych ilościowych badaniach społecznych na ogół nie odkrywa przed nami żadnych zaskakujących danych. Jego niewątpliwą zasługą jest jednak to, iż w przystępny i niezwykle przejrzysty sposób prezentuje stan dotychczasowej wiedzy na temat liczebności ummy i jej ogromnej narodowej heterogeniczności.

Sezon jest ogórkowo-plażowy to i tematy warzywno-kąpielowe mają wzięcie. Nie tylko w naszym kraju, ale również za granicą. Dzisiejszy Guardian donosi, na przykład o tym, iż największy park wodny w kraju zakazał noszenia na swoim terenie ściśle przylegających do ciała kąpielówek męskich. Brytyjczycy są więc skazani na bermudy. W naszym kraju w wielu miejscach jest dokładnie odwrotnie. Na basenie AGH w Krakowie, przykładowo, jeśli się nie posiada obcisłych kąpielówek to o pływaniu można pomarzyć, lub ewentualnie można zostać odłowionym przez ratownika. Najciekawsza historia kąpielowa rozgrywa się jednak obecnie we Francji.  

Od początku swego istnienia Autonomia Palestyńska jest beneficjentem znacznych rozmiarów pomocy rozwojowej. Część projektów realizowanych z tych środków dobrze służy Palestyńczykom, część jest przeżerana przez lokalną korupcję, a część jest zmiatana z powierzchni ziemi przez armię izraelską (np. podczas ostatniej ofensywy w Gazie).

Zadaniem badaczy społecznych winno być skrupulatne opisywanie pewnych zjawisk, klarowne wyjaśnianie mechanizmów jakimi się rządzą oraz przewidywanie rozwoju sytuacji w przyszłości. Tego ostatniego zadania ze względu na skomplikowanie materii podejmują się najrzadziej. Inaczej jest z badaczami zatrudnionymi w brytyjskim think-tanku Exclusive Analysis. Oni zajmują się przede wszystkim przewidywaniem. Oto próbka ich prognoz na najbliższy rok zamieszczona w raporcie Foresight 2009.

Obsypany oskarowymi statuetkami film Danny Boyle’a nie spotkał się ze zbyt entuzjastycznym przyjęciem w kraju o którym traktuje. Stało się tak nie bez przyczyny. Po pierwsze jest w nim, jak na bollywodzkie standardy, zdecydowanie za mało tańca i śpiewu. Po wtóre – i co w moim mniemaniu o wiele ważniejsze - jest w nim wiele rzeczy jakimi Indie niechętnie chwalą się przed światem, a mianowicie ogromnym zróżnicowaniem dochodów, przeraźliwą biedą oraz silnym antagonizmem pomiędzy hinduistyczną większością i muzułmańską mniejszością.