Już nie raz zadałam sobie to pytanie. Właściwie zadaję je sobie od trzech tygodni. Dlatego nie odzywałam się tak długo. Rzucałabym mięchem, a nie przystoi. Teraz mogę pisać z większym dystansem. O co chodzi? Pierwszy kryzys za mną.

Szukanie mieszkania w Sanie to gratka dla łowców przygód. Nie wystarczy porannna gazeta, kubek kawy i telefon. Trzeba ruszyć w miasto i mieć szczęście.

Skończyły się święta, życie powraca do tradycyjnego rytmu, a do Sany dojechali już pozostali stypendyści z Polski. Oznacza to tylko jedno - Do szkoły, chodźmy do szkoły!

Raffet Husajn Muhammad Ali ukończył filologię arabską na uniwersytecie w Sanie. Pięknie posługuje się literacką arabszczyzną, chętnie cytuje fragmenty poezji. Jest elegancki, uśmiechnięty i twardo stąpa po ziemi. Nie da się wyżyć ze znajomości literatury, czy gramatyki - mówi. (Że też ja wcześniej o tym nie pomyślałam...!) Biznes to biznes. Zainteresował się informatyką i założył kafejkę internetową.

Kończy się ramadan - miesiąc, w którym objawiony został Koran. Już jutro zaś rozpocznie się wyczekiwane święto Id al-Fitr. Wyczekiwane z radością jak u chrześcijan Boże Narodzenie i, wyłączając kwestie religijne, obchodzone bardzo podobnie.

W niedzielę, jak na niedzielę przystało, wybrałam się do kościoła. Właściwie to nie był kościół, tylko kapliczka. W Sanie nie ma kościoła z prawdziwego zdarzenia. Bo i wiernych brak.

Zapachu Orientu nie czuję, bo mam katar. To nawet lepiej, bo za dużo bodźców naraz by mnie przerosło.