Irański lekarz opowiada o śmierci Nedy

Już wiem. Ten młody mężczyzna, pochylający się nad Nedą, to Arasz Hedżazi. Trał chciał, że lekarz. Traf chciał, że mieszkający chwilowo w Anglii. Traf chciał, że człowiek porządny i niepozbawiony odwagi cywilnej.

Jakiś czas temu pojawił się na Iranice artykuł o ostatnich chwilach życia Nedy. Autor napisał w nim, że śmierć dziewczyny urosła do rangi symbolu, że rozniosła się echem po internecie. Chciałam tę informację zweryfikować – i rzeczywiście. Natrafiłam na materiały na youtubie, na numery elektronicznych czasopism perskich jej poświęcone. Tłumaczenia zawartych w nich tekstów później. Tymczasem przygotowałam dla Was relację z prawie 20-minutowego wywiadu, który Arasz Hedżazi udzielił 25 czerwca dziennikarce BBC.

Na tropie przyczyn popularności spiskowej teorii dziejów w Iranie.

W nawiązaniu do piątkowego kazania Chameneiego

Wśród Irańczyków często spotyka się przekonanie o istnieniu zakamuflowanych, potężnych siły, jakichś supertajnych komórek prawie równie supertajnych agencji, które z ukrycia sterują wydarzeniami i wedle woli poruszają trybami historii. Dowód na ich istnienie jest taki, jak w dowcipie o słoniu na jarzębinie. Widzieliście kiedyś słonia na jarzębinie? Nie? No właśnie, bo tak świetnie się schował!

Witam! Znalazłam jeszcze jeden specjał dziennikarza BBC, tym razem redaktora Johna Simpsona. Z niego dopiero wytrawny łowca kluczowych wydarzeń w najnowszej historii Iranu. Kogo on nie poznał! Czego nie widział! Że był świadkiem rewolucji sprzed 30-tu lat, że przeprowadził wywiad z Musawim w latach ’80, że konwersował z Rafsandżanim – to jeszcze nic. Wyboraźcie sobie, iż leciał na pokładzie samolotu, którym 1. lutego 1979 roku ajatollah Chomeini wracał do Iranu! Niech więc mówi redaktor Simpson.

Słynny irański reżyser Mohsen Machmalbaf włączył się aktywnie w obywatelski protest rodaków. We wtorek 16 czerwca wraz z Mardżan Satrapi, autorką komiksów i współreżyserką filmu „Perspepolis”, gościł w Parlamencie Europejskim, gdzie mówił o sytuacji w swoim kraju. Teraz wzywa rodaków do tego, by w piątek wieczorem zapalili światełko dla uczczenia pamięci ofiar ostatnich zajść w Iranie.

            Przyłączmy się do nich!

Kaspian Makan, narzeczony Nedy Aqa Soltan zastrzelonej w sobotę 20 czerwca, w rozmowie dla perskojęzycznej telewizji BBC opowiedział o okolicznościach jej śmierci, o pogrzebie i zakazie odbycia ceremonii żałobnej.

Neda stoi przy ulicy obok starszego pana, niektórzy mówią, że ojca, inni, że swojego nauczyciela muzyki. Widzimy ich od tyłu. Neda ma czarną chustkę na głowie i czarny płaszcz, siwy pan jest w koszuli w poziome niebieskie pasy. Oboje przyglądają się płynącemu jezdnią strumieniowi protestujących. Bo mimo wyraźnego zakazu ogłoszonego poprzedniego dnia podczas piątkowego kazania przez najwyższego przywódcę, w Teheranie znów odbywają się demonstracje ludzi, przeświadczonych o tym, że wyniki wyborów prezydenckich zostały sfałszowane. Neda chciała wysiąść na chwilę z samochodu, którym jechała z nauczycielem muzyki, bo na ulicy korek i gorąc. Za moment mieli jechać dalej.

Proponuję komentarz byłego korespondenta BBC w Teheranie, Jima Muira, do ostatnich, powyborczych wydarzeń w Iranie. Ależ nie, nie sądzę, by Szanowni Czytelnicy strony Iranica nie mogli go przeczytać w angielskim oryginale. Tylko moim zdaniem warto zamieścić go i u nas. Wśród rozmaitych analiz, jakie spotykam, wyróżnia się on trafnością oraz tym, że rozpatruje wydarzenia z punktu widzenia samego Iranu, nie zaś zastrachanego o swoje interesy, czyli o ceny ropy naftowej, Zachodu. Mówiąc krótko, to dobry tekst! Z przyjemnością widzi się, że Jim Muir wgryzł się w materię spraw irańskich. Zapraszam.

I. Nowicka

Jest sobota 20. czerwca 2009 roku, 30. dzień irańskiego miesiąca chordod 1388 roku.

            Minął tydzień od wyborów prezydenckich w IRI. Cały czas wzburzony Iran skupia na sobie uwagę światowych mediów. Nic w tym dziwnego: Iran o ambicjach mocarstwowych, ważny gracz na geopolitycznej mapie jest krajem o ogromnym potencjale: społecznym, gospodarczym... Jednakże ostatnie dni są pełne niepokojów społecznych, które nabrały ogromnego rozmachu, obserwowanego po raz pierwszy od czasów rewolucji roku 1978/79.

Demonstracja solidarności z protestującymi w Iranie.

piątek 19 czerwca, godz. 19.00 przed Ambasadą Iranu w WARSZAWIE

W piątek 19 czerwca o godz. 19.00 pod Ambasadą Iranu w Warszawie (ul. Królowej Aldony 22) zbiorą się osoby solidaryzujące się z protestującymi w Iranie. Podobne demonstracje odbywają się w wielu miejscacg na świecie. Po raz pierwszy od islamskiej rewolucji w 1979 r. setki tysięcy Irańczyków wyszło na ulice w obronie swoich praw. Demonstracje spotkały się z brutalną odpowiedzią sił bezpieczeństwa.

Rok 2004 – Szirin Ebadi za tym, by być przeciw

Środa 20 marca 2004 roku, Kraków. Goszcząca w Polsce irańska noblistka Szirin Ebadi stoi na katedrze reprezentacyjnej sali Collegium Maius. Obok niej przedstawiciele władz Uniwersytetu Jagiellońskiego, naprzeciwko, na wznoszących się schodkowo drewnianych ławach studenci iranistyki. Prawniczka mówi o tradycjach tolerancji w starożytnej Persji, czyli o tak zwanym Cylindrze Cyrusa spisanym pismem klinowym. Potem przechodzi do spraw współczesnego Iranu i z zapałem wyjaśnia, że popierała bojkot wyborów do irańskiego parlamentu, Madżlesu, przeprowadzonych równo miesiąc wcześniej. Nie ona jedna. W owym czasie wielu Irańczyków, przede wszystkim z obozu reformatorskiego, obywatelskiego, łaknącego zmian, podzielało ten pogląd.