Miejsce narkotycznego seansu zostało doskonale przygotowane. Małe poduszki do siedzenia ułożone naprzeciwko balkonu, tworzyły zarys półksiężyca. W jego środkowym punkcie stała wielka miedziana taca, na której królowały nargile wraz z akcesoriami. Zachód słońca rozpływał się nad drzewami i wodą w atmosferze sennego spokoju. (…) Siedząc po turecku przed tacą Anis rozglądał się wokół zaspanymi oczami i z lubością wdychał ciężki zapach wody. Powtarzał sobie, że ogólnie rzecz biorąc świat trzyma się w normie, ale wszystko się zmieni, kiedy zacznie działać czar okrucha haszyszu rozpuszczonego w niesłodzonej kawie.
Z historii znamy wiele rewolucji, którym nadawano nazwy związane z kolorami. Czy również przemiany społeczno-polityczne zapoczątkowane tzw. Arabską Wiosną doczekają się takiego określenia? Wydaje się, że najwłaściwszy okazałby się tu kolor zielony. Zieleń jest bowiem kolorem islamu, islamu który dzięki arabskim rewolucjom wyszedł z cienia dyktatorów i zdecydowanie wkroczył na scenę polityczną.
Czy mały wschód w stolicy dużego europejskiego kraju może być normalnym elementem krajobrazu w wielkim mieście Europy XXI wieku? Wschód? Czy zachód? A może operowanie tego typu kategoriami jest wytworem europejskich wyobrażeń o wschodzie i zachodzie? Rzeczywistość zastana przez nas w jednej z imigranckich dzielnic Berlina już od samego początku pokazuje, że zamieszkałe tam społeczności nie dają się w tak łatwy sposób opisać i wśród nich samych zachodzą bardzo istotne zmiany związane z bytowaniem w odmiennym kulturowo środowisku.
18 października 2011 r. byliśmy świadkami pierwszej części wymiany więźniów pomiędzy Hamasem a Izraelem. Media pękały w szwach od relacji i komentarzy dotyczących tego wydarzenia. Kogo wzmocni, a kogo osłabi ta wymiana, czy jeden żołnierz wart jest zwolnienia ponad 1000 więźniów, spośród których niektórzy to terroryści? Jednak najistotniejszą, często pomijaną kwestią są okoliczności, które umożliwiły osiągnięcie porozumienia.
W związku z tym, iż w te wakacje miałem przyjemność odbyć miesięczny kurs standardowego języka arabskiego w Tunisie w Instytucie Języków Nowożytnych Habiba Burghiby na Uniwersytecie Al-Manar, chciałbym napisać kilka słów nie tylko na temat samego kursu, ale również podzielić się swoimi doświadczeniami i refleksjami z wprawdzie krótkiego, ale udanego pobytu w tym dobrze znanym z turystyki kraju, już po rewolucji.
Minęło właśnie 10 lat od tamtej chwili. Od wielkiej tragedii, która choć miała miejsce w USA, tak naprawdę była tragedią i klęską całego świata. Teraz, słuchając relacji i komentarzy w radiu, zastanawiam się, co takiego robiłam, o czym myślałam wtedy, 11 września 2001 roku.
Był ciepły wrześniowy dzień. Wszedłem do pokoju i włączyłem telewizor. Spojrzałem na ekran akurat w momencie, gdy pasażerski samolot wbijał się w jakąś wielką wieżę. Nie od razu zorientowałem się o co chodzi, tym bardziej, że wydarzenie komentowane było po angielsku. Po chwili jednak już wiedziałem: to nie film, nie fikcja…
Izraelski premier – Benjamin Bibi Netanjahu nie od dziś znany jest ze swych ostrych przemówień i bezkompromisowej postawy wobec Palestyńczyków. Ostatnie wydarzenia, a w szczególności reakcja na wypowiedź prezydenta USA – Baraka Obamy nie pozostawiają złudzeń co do szans na osiągnięcie porozumienia pokojowego kończącego konflikt izraelsko-palestyński za rządów Netanjahu.
Przez ostatnich kilka tygodni byliśmy świadkami dyplomatycznej przepychanki między przywódcami krajów Zachodu odnośnie tego jaka powinna być odpowiedź na coraz krwawsze starcia rebeliantów z siłami Kaddafiego. Chyba już dawno Zachód nie był tak podzielony w kwestii reakcji na najkrwawszy jak dotąd przebieg rewolty na Bliskim Wschodzie.
18 lutego bieżącego roku nadeszła z Tunezji wieść, iż został tam zamordowany polski ksiądz. Najpierw krążyła nieoficjalna pogłoska o tym wydarzeniu, po czym następnego dnia nastąpiło potwierdzenie ze strony polskiego MSZ. Ksiądz Marek Rybiński nie żył – jego ciało odnaleziono z podciętym gardłem.
"Nie jesteśmy Tunezją ani Egiptem (…). Muammar Kaddafi, nasz przywódca, prowadzi obecnie walkę w Trypolisie i my jesteśmy razem z nim. Siły zbrojne są razem z nim (…).Będziemy walczyć aż do ostatniego mężczyzny, ostatniej kobiety i ostatniej kuli." Te słowa wypowiedziane przez syna Muammara Kaddafiego, Saifa al-Islama, podczas niedzielnego wystąpienia telewizyjnego, dowodzą desperacji z jaką rodzina rządzącego od ponad 41 lat dyktatora próbuje utrzymać się u władzy.
Rewolucje w Tunezji i Egipcie przyszły jak niezapowiedziany gość, którego jednak od dawna oczekiwaliśmy. Zaskoczyły wszystkich – od polityków, przez ekspertów po agentów wywiadu – a jednocześnie każdy wiedział, że musiało do nich dojść. Wskazywało na to zbyt wiele procesów – gospodarczych, demograficznych, technologicznych czy politycznych.
Ostatnie wydarzenia w Tunezji i Egipcie, a także w mniejszym stopniu w Jemenie, Jordanii czy Sudanie nie przestają spędzać snu z powiek władcom pozostałych arabskich krajów. Czy rozlewająca się w świece arabskim „jaśminowa” rewolucja zagraża także skompromitowanym władzom Autonomii Palestyńskiej w osobie prezydenta Abbasa i jegorządu?
Obecne wydarzenia w Egipcie nie pozostawiają złudzeń – tunezyjska Jaśminowa Rewolucja rozlewa się na inne państwa regionu. Nie ma natomiast żadnej pewności, czy postulaty egipskich protestujących odniosą podobny skutek i jaki będą miały wpływ na inne kraje arabskie.
Wydawałoby się, że to referendum w Sudanie będzie najważniejszym wydarzeniem w Afryce Północnej i że na nim skupi się cała uwaga mediów. Tymczasem na pierwszy plan wysunęła się, niestety z ogromnym hukiem, Tunezja.
Nowy rok zaczął się dla świata tragicznie. Gdy ludzie dobrej woli, niezależnie od wyznania, składali sobie życzenia szczęścia i wszelkiej pomyślności, ktoś zaślepiony nienawiścią postanowił urządzić im makabryczne fajerwerki. 1 stycznia 2011 r. przed kościołem koptyjskim w Aleksandrii, starożytnym mieście w północnym Egipcie, wybuchł samochód-pułapka.
26 października br. Ewa Drzyzga uraczyła widzów kolejnym programem Rozmowy w toku. Obejrzałem niejako z obowiązku, bowiem wystąpić w nim miały muzułmanki, ale też, nie przeczę, z ciekawości.
Rzadko mam czas na siedzenie przed telewizorem. Nieraz jednak, zazwyczaj w porze obiadu, zdarza mi się oglądać program Ewy Drzyzgi Rozmowy w toku. Usłyszałam kiedyś, że to produkcja dla gospodyń domowych, a że wśród wielu moich ról jest również i taka, zatem nie wybrzydzam. Któregoś dnia dojrzałam w TV zajawkę, w której pojawiała się postać kobiety w burce, a sam program reklamowano jako traktujący o polskich muzułmankach, postanowiłam więc koniecznie go obejrzeć. Zasiadłam w fotelu i... stało się.
Na początku zeszłego tygodnia w jednym z najpowszechniejszych w naszym kraju programów informacyjnych ku mojemu zdziwieniu pojawił się materiał filmowy ze Strefy Gazy. W pierwszym momencie spodziewałem się informacji o kolejnej akcji wojsk izraelskich, bo tylko przy takich okazjach w naszych wiadomościach przebijają się wzmianki z tamtego regionu. Na szczęście moje przewidywania okazały się błędne.
Po drodze mijamy ubogie domki- niektóre z nich wyglądają tak, jakby zaraz miały zapaść się pod ziemię. Jest dopiero wczesne popołudnie, ale wioska sprawia wrażenie wyludnionej i tylko przy supermarkecie zgromadziła się niewielka grupka mężczyzn.
Felietony 
Film w reżyserii twórcy głośnego Co wiesz o Elly?, to opowieść o dwóch rodzinach, których losy w dramatyczny sposób splatają się ze sobą na skutek przypadkowego zbiegu okoliczności.
Analitycy z wyraźnym niepokojem mówią o głębokim kryzysie, w którym pogrążył się sektor budowlany w Jemenie w związku z przybierającymi na sile niepokojami społecznymi trwającymi od lutego br. Ostrzegają, że dalszy rozwój tej niebezpiecznej tendecji połączony z całkowitym wstrzymaniem projektów rozwojowych państwa doprowadzi do poważnej zapaści gospodarczej. Związany z tym gwałtowny wzrost bezrobocia może zagrozić porządkowi społecznemu.
Mauretańscy obrońcy praw człowieka zapowiadają utworzenie specjalnych grup, które podczas trwania ramadanu będą namierzać i ujawniać przypadki niewolnictwa. Biram Walid Abidi, przywódca Ruchu Zniesienia Niewolnictwa (L’Initiative pour la Resurgence du Mouvement Abolitionniste en Mauritanie - IRA Mauretania) powiedział, że działania te mają na celu sprawdzenie poziomu świadomości lokalnej na temat niewolnictwa w Mauretanii oraz uwagi, jaką światowa opinia publiczna poświęca temu zagadnieniu. 
Pascal wydał przed paru laty przewodnik Bliski Wschód: Syria, Jordania, Liban. Do Libanu i Syrii udało mi się go zabrać, a więc by mógł on całkowicie dopełnić swojego przewodnikowego żywota, pozostawała jeszcze tylko Jordania. Ta zresztą od dawna mnie kusiła. Prozachodnie królestwo regionu posiada ogrom turystycznych perełek dosłownie dla każdego. W Jordanii raj odnajdzie i amator archeologii, i zapalony nurek, i miłośnik wspinaczek.
W 2009 roku tysiące Irańczyków wyszły na ulice, by zaprotestować przeciwko wynikom sfałszowanych wyborów prezydenckich. Zrodził się Zielony Ruch, którzy zachodni komentatorzy uznali za zalążek kolejnej irańskiej rewolucji. Hooman Majd przedstawia kulisy tych wydarzeń, pokazując, jak powierzchowne i mylne bywają zachodnie interpretacje.
Obecne wydarzenia w Egipcie nie pozostawiają złudzeń – tunezyjska Jaśminowa Rewolucja rozlewa się na inne państwa regionu. Nie ma natomiast żadnej pewności, czy postulaty egipskich protestujących odniosą podobny skutek i jaki będą miały wpływ na inne kraje arabskie.
Arabii!!!!! - Podobają się mi Arab...
