Nakładem wydawnictwa SGH ukazała się w 2009 r. książka „Euro-Mediterranean Partnership” pod redakcją naukową prof. Katarzyny Żukrowskiej. Omawia rezultaty badań zrealizowanych przez międzynarodowy zespół składający się z przedstawicieli starych i nowych państw członkowskich UE oraz państw Basenu Morza Śródziemnego, dotyczący wymiarów Partnerstwa Euro-Śródziemnomorskiego. Książkę można otrzymać bezpłatnie z sekretariatu Katedry Bezpieczeństwa Międzynarodowego SGH.

Pomimo wspólnej nazwy, państwa Globalnego Południa od dawna nie stanowią grupy jednorodnej. W zróżnicowany sposób reagują na wyzwania, które niesie ze sobą globalizacja i gospodarka światowa. Niektóre potrafią się włączyć w globalny nurt, wykorzystując przewagę konkurencyjną – zasoby siły roboczej czy surowców naturalnych.

W dniach 26, 27 października w Instytucie Wschodnim UAM w Poznaniu odbyło się seminarium i warsztaty poświęcone społeczno gospodarczym problemom Azji Centralnej. Wydarzenie zorganizowane zostało w ramach projektu „Globalny rozwój w kontekście społeczno-gospodarczych wyzwań Azji Centralnej i Kaukazu Południowego”, i sfinansowane przez Ministerstw Spraw Zagranicznych z funduszu Polska Pomoc, Edukacja Rozwojowa 2009.

Przykład integracji Unii Europejskiej i sukcesu jaki odniosła wspólnota wprowadzając Euro, zmotywował inne kraje do integracji ekonomicznej na szczeblu regionalnym, a w szczególności do wprowadzania wspólnej waluty.

Rada Krajów Zatoki Perskiej, czy też przez niektórych tłumaczona jako Rada Współpracy Zatoki Perskiej[1] powstała 25 maja 1981 roku w Rijadzie, stolicy Arabii Saudyjskiej. Rada została utworzona w obliczu wydarzeń związanych z rewolucją islamską w Iranie[2] oraz wojny iracko- irańskiej. Ważnym również wydarzeniem, na tle którego powstawała wspólnota, była inwazja sowiecka na Afganistan w 1979 r. Powstanie RKZP było niejako odpowiedzią na te wydarzenia.

Drogie sklepy, luksusowe hotele, dyskretne banki – bogaci Arabowie kochają Szwajcarię. Coraz więcej banków arabskich otwiera swoje filie w tym alpejskim kraju. Kto jednak obawia się islamizacji bankowości szwajcarskiej, ten się grubo myli.

 Praca przedstawia jednego ze sławniejszych dziś Saudyjczyków - księcia Al-Walida bin Talala bin Abdul Aziza Al Saud,  jako nietuzinkowego człowieka, który swoją  ciężka pracą osiągnął sukces. Człowieka, który dumnie przekracza granice wytyczone przez różne kręgi kulturowe i pokazuje jak łączyć nakazy wiary z efektywnym działaniem i zarabianiem w dzisiejszym świecie. Jak iść do przodu nie wyrywając swoich korzeni.

Świat arabski obejmuje w swoim kręgu 22 państwa znajdujących się głównie na Półwyspie Arabskim i w Północnej Afryce. Jest on wewnętrznie silnie zróżnicowany zarówno pod względem gospodarczym jak i politycznym. Choć ogół państw arabskich zalicza się do grona krajów słabo rozwiniętych lub rozwijających się, trudno umieścić w jednej kategorii bogate państwa Zatoki Perskiej tj. Katar, czy Bahrajn i zacofaną, ubogą Mauretanię.

Bilad as-Sudan - kraj Czarnych, owo staro-arabskie określenie na rejony położone w Afryce Subsaharyjskiej jest źródłem współczesnej nazwy Sudanu. To największe afrykańskie, a dziesiąte na świecie pod względem wielkości, państwo (2.5 mln km2) położone jest w północno-wschodniej części Czarnego Lądu, granicząc z dziewięcioma krajami...